РУБОИЁТ

Наврӯз, биё, ки бахти фирӯзи манӣ, Армони муҳаббати дилафрӯзи манӣ. Чун гулхани ту забона дорад ишқам, Дилсӯхтаам ману ту дилсӯзи манӣ. * * *

Рафти ту бо дигар

Маро дар баҳри ғам чун мавҷи об андохтӣ, рафтӣ, Ба ҷисми лоғари ман печутоб андохтӣ, рафтӣ. Шитоболуд вақти субҳидам рахти сафар бастӣ, Ба ҷонам

Чу оҳу меранҷӣ

Қадат дар чашми худ ҷо кардаам, эй дӯст, меранҷӣ? Ниҳолат гуфтаам сарви лаби ин ҷуст, меранҷӣ? Шуд аз наззораи рухсори ту гулдаста мижгонам, Нигоҳам

Сунбулам хуш омадӣ

Бар кӯчабоғи дилам, эй гул, хуш омадӣ! Ҷӯши баҳори хонаи булбул хуш омадӣ! Ҷон медиҳему нимнигоҳе намекунӣ, Бар каф гирифта теғи тағофул хуш омадӣ!

Тиру камон меойӣ

Аз кадомин чаман эй сарви равон меойӣ? Ҳамчу гул барзада доман ба миён меойӣ. Чин ба абрӯ задаӣ, чашм лаболаб зи ғазаб, Таркиши ноз

Хуш омадӣ

Эй шамъ, бар сари мани гирён хуш омадӣ, Чашму чароғи шоми ғарибон хуш омадӣ. Чун барги лола доғи маро тоза сохтӣ, Эй шохи гул,

Нолаи ишқ

Фарҳод нола мекунад аз тешаам ҳанӯз Ояд садо зи турбати ҳампешаам ҳанӯз. Паймонаҳо ба муҳтасибон ошно шуданд, Пинҳон даруни санг бувад шишаам ҳанӯз. Гулҳо

Анҷуман гардид мотамхонае,

То ту рафтӣ анҷуман гардид мотамхонае, Шамъ афтодаст ҳамчун мурдаи парвонае. Рафтию базми маро яксар парешон сохтӣ, Не суроҳӣ пеши соқӣ, ҷобаҷо паймонае. Омадам

Рустаму Сӯҳроб

Нигаҳи масти ту хуни дили аҳбоб хӯрад, Теғи бедоди ту аз фарқи аҷал об хӯрад. Аз ҷаҳон гум шуда меҳри падару фарзандӣ, Варна Рустам

Насиҳат

Фалақ ба қомати пири хамида мемонад, Ҷаҳон ба деҳаи тороҷдида мемонад. Ниҳоли гул ба назар найзаест хунолуд, Ба боғ сарв ба тири хазина мемонад.

Чашми сиёҳ дорӣ

Чашми сиёҳ дорӣ қурбонат шавам ман, Хона куҷо дорӣ, меҳмонат шавам ман. Чашми сиёҳ дорӣ? қурбонат шавам ман, Хона куҷо дорӣ?, меҳмонат шавам ман.

Чашми Хира

Кабобам карда бепарвохироме, чашми майнӯше, Қаландармашрабе, як шаҳр ошӯб хонабардӯше, Мурассаъостин, гулдаргиребон, нозукандоме, Мунаққашҷомае, зарринкамарбанде, кӯлаҳпӯше, Сияҳ бе сурма мижгоне, лаби бебода рангине, Нигаҳ

Рашк чист?

Зи рашки кулбаи ман каъбаву бутхона месӯзад, Ту дар як хона оташ мезанӣ, сад хона месӯзад. Ту май бо ғайр менӯшиву мегардам кабобат ман,

Оташи Хижрон

Кӯҳро афғонам оташ дар ҷигар меафганад, Баҳрро ашкам ба гирдоби хатар меафганад. Ҷуди найсонро чи бошад обрӯ пеши садаф, Дар иваз ҳар қатраи ӯро

Дили шикаста

Аз дили дунёпарастон завқи суҳбат бурдаанд, Рушноӣ аз чароғи аҳли давлат бурдаанд. Нест дар олам асар аз файзи олиҳимматон, Аз ҳаво гармиву аз оташ

Мечакад

Дар гулистон бе ту ашк аз чашми булбул мечакад, Рангубӯ мегардаду об аз рухи гул мечакад. Мурғи дилро куштаӣ имрӯз пинҳон кардаӣ, Хуни ин

Ҳотами Той

Хум тиҳӣ шуд аз маю даври қадаҳ аз по фитод, Базм охир гашту тоқӣ аз сари мино фитод. Беадаб худро ба андак фурсате созад

Асар намонад

Дар аҳди мо ривоҷ ба аҳди ҳунар намонд, Имрӯз обрӯй ба лаълу гуҳар намонд. Парвона рафт, нашъа париду қадаҳ шикаст, Аз шамъ ёдгор ба

Маънои зиндаги чист?

Дидаи чарх ба золим нигарон хоҳад буд, Тирро гӯшаи абрӯ зи камон хоҳад буд. Қисмати беҳудагӯ дар ҳама ҷо рӯзравост, Аз сафар суди ҷарас

Соқӣ кист?

Соқӣ, бидеҳ он май, ки зи дил шур барояд, Мастона табассум зи лаби ҳур барояд. Чандон зи пайи донаи холи ту давидам, Акнун нафасам

Ёди зиндагӣ

Мурғи беболу паре дидам, дилам омад ба ёд, Нолаи чуғзе шунидам, манзилам омад ба ёд. Аз фиребу аҳдҳои ӯ шудам розӣ ба марг, Шаб,

ЭЙ ШЕЪРИ МАН

Эй шеъри нонавиштаи ман, сарнавишти ман. Бинҳуфтаи дар оташи поки сиришти ман. Умре ба сар хаёли туро паваридаам, Дар дил ғами висоли туро парваридаам.

ОФАРИН

Эҳдо ба хунёгари мумтоз Давламанди Хол Аз суруди роғи ту навбаҳор Мерасад дар боғу роғи кӯҳсор. Аз навоят бишкуфад гулҳо қатор, Офаринат бод, Давлатманди

ЗИНДАЁД

Ба ёди устоди равоншод Ашӯр Сафар Шоиро, дар шеъри худ дар рӯзгорон зиндаӣ, Чун суруди обшори кӯҳсорон зиндаӣ. Бо умеди рӯзи фардо зиндагонӣ доштӣ,

МАРДИ ЗИНДАГӢ

Эҳдо ба ҳамсарам Муҳаммадрасул Эй марди зиндагӣ, Эй ҳамнасиби ман. Эй меҳри ҷовидон, Ишқи наҷиби ман. Роҳи вафо дилам Ҷӯяд барои ту. Чашмони ман

ХУШДОМАН

Дидори Шумо ҳамеша гарму ширин, Гуфтори Шумо ҳамеша нарму ширин. Дилсӯзи манеду меҳрубони дерин, Хушдомани хушзабони ман, хуш бошед! Ҳастии Шумо ба хона орад

ХАЗОНРЕЗ

Ба сӯи киштаҳои зард акнун Парешон мевазад боди хазонрез, Ба сӯи пуштаҳои зард акнун Парешон мехазад боди хазонрез. Ғубор афтода дар ҳусни гулистон, Ҳавои

ПАДАР

Кош, рӯзе меҳмони ман шавӣ, Меҳмони духтари худ эй падар! Кош бо дидори худ равшан кунӣ Хонадони духтари худ, эй падар! По бимон бар

МОДАР

Модарам, олиҳаи покии ишқ, Бо дили покиза покам зодаӣ. Аз вуҷуди поки худ чун меҳри пок Шири поки модариям додаӣ. Покият аз пушти поки

БАХТ

Бахти ман дунёи зебои ман аст, Бахти ман ҳусни фиребои ман аст. Бахти ман ишқу фурӯзони дилам Дар вуҷуди ношикебои ман аст. Бахти ман

СИПОСНОМА

Модарам, эй модари ҷонпарварам, Пеши поят сар ниҳам, эй сарварам! Кӯдакам ман дар нигоҳат то ҳанӯз, Мегузорӣ дасти шавқат бар сарам. Дӯст медорам туро,

МАВЛУДИ ШЕЪР

Сӯзи дили ошуфтаам Сӯзони сӯзон мешавад. Дар дида рози хуфтаам Ногаҳ фурӯзон мешавад. Дар синаи хуншори ман Саршор мегардад алам. Дар дафтари ашъори ман

Чистон кистон ?

Почоҳош дар боло, Калоҳош дар боло?

Кепка

Дидам да бозор кепка, Вай манба тофт калонча, Пушидам ки вай манба майдача кепкача, Гуфтам ки холачон манба ин кепка майдача.

Чуҷача

Мебинам да пешам чуҷача, Мебинам вай зарча! Гирифтам дар дастам, Вай гурехт ранги мошинча

Дар барои Шаҳринав

Шаҳринави нас, Тилоҷони ман! Ман туро нағз мебинам, Ман туро ҳар руз мебинам.

Суманак

Суманаки нав, ҳаловати ҷон, Меояд аз ту, Буи баҳорон, Шабҳо нишаста, Хурсанду хушвол, Модарам туро, Мепазад ҳарсол,

Чистон — Кистон?

:Ин чистонро ҷавобаша ёбед. Дидам гилу шукуфта, Дар миёнаш барф пухта?

Ман

Ман дастакони кӯдакро дӯст дорам, Зеро то даст бар сари олам бизанад, Даст бар сари худ мезанад. Ба самимияти як ғунчаи гул, Ба самимияти

Ин ду-се

Ин ду-се тан, ки соҳиби мизанд, Чизнодидагони ночизанд. Гар биёянд бар сари давлат, Бар сари давлат об мерезанд. Кай ҷон ба ҷонон мерасад, Гул

Ин дарё

Ин дарё на он дарёст, Ҷигари обгаштаи мост, Ки ҷорист. Кадом биёбонаш мебалъад? – Пайдо нест. Ҳамсояҳо бесояанд, Ҳампояҳо бепояанд. Розӣ набошӣ гар зи

Куҷост

Куҷост он камонкаше, Куҷост тири орашӣ, Ки мову ту ба ҳам расем, Худойро, чӣ бекасем… Ман маҷрои рӯдҳоро дигар кардам, Аммо хулқи халқи худро?…

Зи фанди

Зи фанди чанд нобобе Замон шуд чархи дӯлобӣ. Раҳи фардо намебинӣ, Раҳи хона намеёбӣ. Рафтам суроғи ошиқон Дар кӯчабоғи ошиқон, Дидам шукуфта ранг-ранг Як

Шароре

Шароре нест дар хокистари ман. Зи ҳусни ту ба ҷуз ҳузне намонда Даруни синаи хушбовари ман. Яке аз дасти пулдорон бимирад, Яке дар зери

Агарчанде

Агарчанде ки будӣ ҷони ширин, Маро аз ҷони ширин сер кардӣ. Бародарҷон, ба рӯ обат намонда, Ба ҷону дил табу тобат намонда. Чунон дар

Вале

Вале ишқат ба номи ман бимонад. Ниёзе мар маро бар тарҷумон нест, Аёнро ҳоҷате андар баён нест. Агар ман ҳамзабони ин ҷаҳонам, Зи ман

Илоҳӣ

Илоҳӣ байни мо ҳоил набошад, Ба қасди мо касе моил набошад. Дар он соат, ки ду бедил нишинем, Миёни мо ба ғайри дил набошад.

Маро

Маро намехарад касе, маро намебарад касе, Чӣ ҳол дорам, эй худо, чӣ ҳол дорам, эй худо. Аз дасти инқилоб куҷо метавон гурехт? Аз дасти

Ин хок

Ин хок агар хоки бузургон бошад, Тарсам, ки маро ба синааш напзирад. Эй ишқ, рӯ ба рӯи ту мардона будаам, Қадри маро надонӣ агар,

Роҳи умр

Гаҳ дар ғами ҷон, гаҳ дар ғами нон, Доғ аз паи доғ, зарб аз паи зарб. Гоҳ аз паи ин, гоҳ аз паи он

Зиндаги

Роҳат зиндагӣ созанд Ва аз ман гар сазоворам, Ба некӣ ёд бинмоянд…

Дебоча барои китоби

Китобе доштам з-ин пеш номаш Китобе, ки ба каф доред, номаш Ман ин ду хонаи чашму диламро барои ҷумлаи бехонагон тақдим медорам, ки дар

«Хонаи чашм»,

Падар ба сӯи Машриқ, модар ба сӯи Мағриб. Писар ба сӯи Ҷануб, духтар ба сӯи Шимол… Чӣ аз ишқи олӣ монд? Як дудаи холӣ

«Хонаи дил»

Хулосаи соли 1989 ва солҳои баъд Агар танз аст ё ҳаққаст, беш аз ин намегӯям: Бинозам соли пурҳарфӣ ба ҷои соли пурзарфӣ…

Ба дӯстони хасакӣ

Донам ҳамаро: намакҳаромеду дурушт, Дар бӯтаятон на рушд дореду на мушт Санги бағали кӯҳ маро шоир кард, Санги бағали шумо маро хоҳад кушт…

Самарқанд

Ба хонаи худ меравам меҳмонвор, Аз хонаи худ меравам меҳмонвор. Вале намедонам, ки чаро? Чаро?? Чаро??? Гаҳвораи ман шуда маро меҳмонсаро…

Шоҳасар

Аз тамоми навиштаҳои башар, Ки нависандааш худодод аст, Беҳтарин сафҳае, ки ман хондам, Сафҳаи рӯи одамизод аст.

Катибае барои санги мазори устод Ҷалол Икромӣ

Зи бас буданд ҳамдӯшу ҳамоғӯш, Ба сар бурданд умре бо дили пок, Саодатбоную Икромӣ ин ҷо Ҳамоғӯшанд низ андар дили хок. Дуое, саҷдае, зикре,

Дар санги гӯрҳо

Замин – модар! Барои мушти хокат Фидо кардам дилу ҷону сарамро. Агар ту модарӣ, баҳри худо гӯй, Чаро аз ман рабудӣ модарамро??? Ду-се дам

Бирасад кош ҳақ ба ҳақдоро!

Муродуллоҳи Шерализода Падари меҳрубону ғамхоро, Кӣ хурад баъди ту ғами моро? Рафтӣ аз дасти ноҷавонмардон, Мондӣ бар мо азоби дунёро. Тири ноҳақ заданд бар

Модаро

Модаро, даҳ кӯдак аз ту ёдгорем, Аз туву аз шири покат қарздорем. Рӯзе гар аз осмон ахтар бигирем, Чун чароғе бар сари гӯрат биёрем.

Чи шуд

Чи шуд, эй ҷону эй ҷонони модар, Ба дарду доғат аз ҷон сер кардӣ. Начида як гуле аз боғи дунё, Ҷавон рафтию моро пир

Ҷаҳоно

Ҷаҳоно, ормонам кам шикастӣ, Ниҳоли қоматам дарҳам шикастӣ. Асои пирӣ будам баҳри модар, Асои модарамро ҳам шикастӣ.

Ту моро

Ту моро комрон кардӣ, падарҷон, Қатори одамон кардӣ падарҷон. Ту дар зери заминӣ, лек бар мо Заминро осмон кардӣ, падарҷон.

Ҳар кас

Ҳар кас, ки садои нолаам таъна занад, Дар чанбарае чу ман фитад, нола кунад. Аввал ӯ устухони одам буд, Нолаи ӯ аз ин сабаб

Дар гулдон

Гули зебои худрӯи куҳистон, Маё поин зи тори кӯҳсорон. Маё поин, ки арзонат фурӯшанд Барои як пашизе гулфурӯшон.

Дар болор

Мард он ки барои ҳастии халқ Бо бешу ками ҷаҳон ситезад. Он ҷо, ки бирехт хуни нофаш, Бояст ки хуни дил бирезад…

Дар асо ва чигасҳо

Ниҳолеро, ки биншондӣ, расо шуд, Аз ӯ як шох баҳрат иттико шуд. Онҳо, ки буванд муттакои ҳама кас, Рӯзе нигарӣ, шаванд муҳтоҷи чигас. Як

Дар девори театр

Ҳама артист андар зиндагонӣ Ба сад оҳанг санъат менамояд. Яке бозикунон дар саҳна мирад, Яке мирад, сипас бар саҳна ояд. Яке аз саҳна боре

Шеъри ман

Шеъри ман бо ин ҳама нуқсу камол Гар зи шеъри дигарон ёд оварад, Маъние гар иқтибос аз дигарест, Ё чунон ки қатра бар Уммон

Дар китоби худ

Бар яке аз ҳафт пушти хештан. Дар санги мазори падарам Падарам, рафтӣ чу ту бар дили хок, Дар дили ман ғаму андӯҳи ту монд.

Дар девори мақбараи Рӯдакӣ дар Панҷрӯд

Шеърҳоят то нашуд гум, мо туро кай ёфтем, Кай ба қадри ту расидему туро дарёфтем? Зиндаатро устухон кардем то рафтӣ ба хок, Боз сутхони