Хуш омадӣ

Эй шамъ, бар сари мани гирён хуш омадӣ,
Чашму чароғи шоми ғарибон хуш омадӣ.
Чун барги лола доғи маро тоза сохтӣ,
Эй шохи гул, ба сайри гулистон хуш омадӣ.
Захмам навишта буд ба носур номае,
Ҳон, эй табиб, аз пайи дармон хуш омадӣ.
Наззораам зи шавқ нагӯнҷад ба пераҳан,
Дар ҷустуҷӯйи накҳати гетӣ хуш омадӣ.
Чашми ман аз ҷамоли ту имрӯз равшан аст,
Эй тӯтиёи дидаи ҳайрон хуш омадӣ.
Бар домани ту то нарасад дасти орзу,
Монанди сарв барзада домон хуш омадӣ.
Бошад, фидои мақдами ту ҷони Сайидо,
Ту тир карда ханҷари мижгон хуш омадӣ.

Facebooktwittergoogle_plusredditpinterestlinkedinmail
Close