АҲЛИ САОДАТ

Шуд  далели  некбахтӣ  чор  чиз,

Ҳар  ки  ин чораш  бувад,  бошад  азиз.

Асли  пок  омад  далели  некбахт,

Нест  бад  асли  сазои  тоҷу  тахт.

Некбахтонро  бувад  рои  савоб,

Он  кӣ  бадрой  аст,  бошад  дар  азоб.

Ҳар  ки  эмин  аз  азоби  ҳақ  бувад,

Нест  мӯмин,  кофари  мутлақ  бувад.

Умри  дунё  чанд  рӯзе  беш  нест,

Ғофил  аст  он  кас,  ки  пешандеш  нест.

Тарки  лаззоти  ҷаҳон  бояд  гирифт,

Домани  соҳибдилон  бояд  гирифт.

Дар  паи  лаззоти  нафсонӣ  мабош,

Дӯстдори  олами  фони  мабош!

Нест  ҳосил  ранҷи  дунё  бурданат,

Оқибат  чун  мебибояд  мурданат.

Аз  танат  чун  ҷон  равон  хоҳад  шудан,

Хок  андар  устухон  хоҳад  шудан.

Мар  туро  аз  дондани  ҷон  чора  нест,

Раҳ   з-анат   ҷуз  нафас  аммора  нест.

Facebooktwittergoogle_plusredditpinterestlinkedinmail
Close