АЛОМАТИ АҲЛИ ҶАННАТ

Ҳар  киро  бошад  се  хислат  дар  сиришт,

Бошад  он  кас  бешак  аз  аҳли  биҳишт:

Шукри  неъматҳову  сабр  андар  бало,

Медиҳад  оинаи  дилро  ҷило.

Ҳар  кӣ  мустағфир  бувадандар  гуноҳ,

Ҳақ  зи  нори  дузахаш  дорад  нигоҳ.

Ҳар  кӣ  тарсад  аз  илоҳи  хештан,

Хоҳад  ӯ  узри  гуноҳи  хештан.

Маъсиятро  ҳар  кӣ  пайдарпай  кунад,

Эзидаш  аз  аҳли  ҷаннат  кай  кунад.

Эй  писар,  доим  бо  истиғфор  бош,

В-аз  бадону  муфсидон  безор  бош.

Гар  кунӣ  хайре  ба  дасти  хештан,

Хайри  худро  вақфи  ҳар  дарвеш  кун.

Як  дирам,  к-онро  ба  дасти  худ  диҳанд,

Беҳ  бувад  з-он  к-аз  паси  ӯ  сад  диҳанд.

Гар  бубахшӣ  худ  яке  хурмои  тар,

Беҳтар  аз  баъди  ту  сад  мисқоли  зар.

Ҳар  чӣ  бахшидӣ,  макун  бо  ӯ  руҷӯъ,

Гар  зи  по  афтодаӣ  аз  дастӣ  ҷӯъ.

Ин  бад-он  монад  кӣ  шахсе  қай  кунад,

Боз  майли  хурдани  он  қай  кунад.

Бо  писар  гар  чизаке  бахшад  падар,

Мерасад  гар  боз  гирад  з-он  писар.

Эй  писар,  шодӣ  зи  молу  зар  маҷӯ,

Он  чи  касро  додаӣ,  дигар  маҷӯ.

Facebooktwittergoogle_plusredditpinterestlinkedinmail
Close