Архив автора

Орзуву ишқу умед

Зиндагӣ ранҷ дораду рохат, Зиндагӣ бебаҳотарин гуҳарест, Лек бе орзуву ишқу умед Зиндагӣ чун дарахти бесамарест.

Сабақ

Сабақ гирифт эи ӯстои зиндагӣ шогирд: —Зи баҳри он ки ҳама умр одамат хонанд — Ғами замона, ғами рӯзгору ёру диёр, Ки сарҳурӯфи алифбои

Зиндагӣ ва орзу

Зиндагӣ бе орзу ширин набуд, Зиндагиро орзу ширин намуд.

Коргар

Коргар имрӯз дар Норак манам, Лек фар до сӯи Роғунам равон, Давлат аз ман, ман азони давлатам, Ӯ маро, ман ҳастам ӯро посбон. Ман

Дил ҷаҳони орзуст

Дил намемирад… Пас аз ман ҳам намемирад дилам. Зиндаи ҷовид ӯст, Дар фазоӣ зиндагӣ хуршед ӯст, Андаруни синаи соҳибдилон Хонаи уммед ӯст.   Розгоҳи

Мағрур наям

Эй ғарра ба ин ки даҳр фармонбари туст, В-ин моҳу ситораву фалак чокари туст. Тарсам, ки туро чокари худ пиндоранд Он мурчагон, ки ризқашон

Ба осмон пардохтам ман

Ту кори Заминро накӯ сохтӣ, Ки бо осмон низ пардохтӣ?                            

Бо нидои ту

Ин хақиқат бувад, ки кураи арз Гирди хуршед бе ту ҳам мегашт, Бе ту ҳам баҳр буду дарё буд, Ҷангалу лолазору кӯҳу дашт…  

Инсон

Асрҳо боз ҷустуҷӯйкунон Рӯ ба хуршед дар сафар ҳастам. То шавад мушкилоти раҳ осон, Мекунам, ҳар чӣ ояд аз дастам. Раҳи хуршеди бахт ноҳамвор,

Гули уммеди дилҳоӣ

Бинокори ҷаҳони нав! Чаҳон бо ту сарафроз аст, Дилам, шеърам, Вуҷудам бо ту ҳамовозу ҳамроз аст, Гули уммеди дилҳоӣ, Фурӯғи чашми биноӣ. Ба истиқболи

Одам

Одами оддиям! Шунав, Одам, Баҳри бахту саодатат шабу рӯз, Ҳар чӣ омад зи дасти ман, кардам… Пир гаштам. Намехурам афсӯс, Ки ҷавонии хеш бахшидам

Қисмати осмон ба дасти мост

Шуд куҳан қиссае, ки мегуфтанд: «Қисмати хокиён ба дасти самост» Баъд аз ин фахр карда, бояд гуфт: — Қисмати осмон ба дасти мост!

Замин сайёра аст

Рӯзу шаб бедор ҳастам, Дар дилам, Шамъи ишқу орзу афрӯхта, Ҷониби сайёраҳову коинот Асрҳо шуд, ки нигоҳам дӯхта. Лек медонам, ки дар сайёрае Баҳри

Ҷустуҷу дорад дилам

Зинда кун дар сина он сӯзе, ки рафт, Дар ҷаҳон, боз овар он рӯзе, ки рафт                

Чаро чун шамъ сӯзй?

Чаро чун шамъ сӯзй? Бебақо ӯст, Ки андар оташаш маргаш ниҳон аст. Ту аз Хуршед омӯз ин ҳунарро, Ки месӯзад валекин ҷовидон аст!

Дили беқарор

Боз чун ҳар субҳдам биншастаам Рӯи санге, бар лаби Баҳри Сиёҳ. То шавад ором дил, дил бастаам Ман ба ин бахри азиму мавҷҳо…  

Ҷаҳон роз аст

Асрори азалро на ту дониву на ман.                                  

Гузашта ва оянда

Гирам падари ту буд, фозил Аз фазли падар туро чӣ ҳосил?                          

Фасли гул

Ҳама ҷо сабзу хурраму гулпӯш, Гарми ракс аст лола дар саҳро. Гарчи пирам, нарафтааст аз дил Оташи ишқу орзую вафо. Мекунад ханда бар лаби

Бигзор монад

«Сафедӣ ҳаст дар мӯи сари ту, Бикан онро!»—зи ман хоҳиш намудӣ. Чаро онро канам? Бигзор монад, — Нишон з-он дам, ки аз ту дур

Офаридам туро

Эй бут, эй сояи хаёлотам, Офаридам туро, ки дар шаби тор Шамъи роҳам шавӣ, Вале, ҳайҳот Садди роҳам шудӣ ту дар ҳар кор. Ман

Рашк бинмуда

Рашк бинмуда ман аз ҳоли лабаш пурсидам: Ки бигӯй, эй хинду Посбони шакарӣ? ё ки тороҷгари лаъли лабаш? Е ҳарду? Холи лаб фахркунон,— Гуфт:

Зӯҳраи маст

Зӯҳраи сеҳрноку мастура… То парам тезтар ба ҷониби он, Гул фиристодамаш, ниқобашро — Канда партофтам ба амри замон. Дар тааҷҷуб фитода з-ин ҷуръат, Зуҳраи

Гули магнолия

Ба вақти хайрухуш дар соҳили баҳр Гули магнолия дода ба дастам, Табассум карда, рафтӣ. Он чӣ сир буд, Ки бо як ишваат додӣ шикастам,

Ишқу амал

Фасли хуби баҳор, Соҳили Вахш, Сабзаю лола буду боди саҳар… Менишастем ҳар ду дар гулзор Бе маю бе пиёлаю соғар. Масти дидори якдигар гашта

Бишнав чӣ мегуям туро

Сабр кун, Бишнав чӣ мегуям туро, Ин қадар беҳуда ашкатро марез. Рафта будам дар сафар, боз омадам, Хат накардам гар, сабаб дорад, азиз. Хат

Ширин, ширин

(Суруд) Ширин, ширин, Ширинтарӣ аз ҷони ширин. Ширин, ширин, Ширинакам ба паҳлуям шин.   Ба дил ҷо шав, ки ғам аз дил барояд, Табассум

Моҳи Шуғнониям

(Суруд) Эй моҳи шуғнониям, Лаъли бадахшониям, Эй ҷон, Эй ҷонам, Ба ту қурбонам, Ёраки кӯҳистонам.   Ман садқаи чашмонат, Афтодаам дар домат, Ҳайҳот! Ай

Рухи хуби туро

Додаанд оро рухи хуби туро: Бахти хуш, Сидқу вафо, Шарму ҳаё!

Умеди фардо

Ҳар кас нарасад ба қадри имрӯз, Асло накунад умеди фардо…

Ҷаҳони мову ту

Ҷаҳони мову ту аз ҳар ҷаҳон беҳ, Замони мову ту, аз ҳар замон беҳ, Барон халқи кишвар ҳар чӣ хуб аст, Барои мову ту,

Гули сурх

Гули сурхе, ки ҳамранги рухи туст, Тамошо кун, ниҳолаш бар лаби ҷӯст Ниҳолашро дар он ҷо ман шинондам, Зи ҳар гул бештар медорамаш дӯст.

Маҷнун бисозад маро…

Азизам! Табиат туро Аз он дилбарӯ дилрабо офарид, Ки Маҷнун бисозад маро. Бароям туро офарид. Вале чун нигоҳаш ба рӯят фитод Ба якбора ҳушаш

Туро мепарастам

На бутро мепарастам, не худоро, Туро танҳо, азизам, мепарастам. Ба уммеде ба кӯят сар ниҳодам, Дилам бигзошта бар рӯи дастам. Бигир аз дастам онро,

Тилисми зиндагонӣ

Тилисми зиндагониро шикастам. Аз ин нангинқафас як умр растам. Ман акнун мурғи озоди замонам, Лаҷоми зиндагониям ба дастам.

Дар дилат ҷӯям паноҳе

Агар бигзаштааст аз ман гуноҳе, Бибахшоям, азизам, бо нигоҳе, Факат дар назди ту хастам гунахгор, Факат дар дидаат чуям панохе,

Намепурсӣ…

Миёни ҳар ду абрӯи ту ҳол аст. Ба наздат омадан амри маҳол аст. Намеоӣ ба наздам гоҳ-гоҳе, Намепурсӣ, ки шоир дар чӣ ҳол аст.

Баҳор омад

Ҷаҳон гулпӯш аз файзи баҳор аст, Баҳори ошиқон дидори ёр аст. Биё, бо ҳам равему гул бичинем, Ки бе рӯи ту гул дар чашм

Туро доду накӯ дод

Табиат қадди барноро ба ту дод, н о чашми шӯху шаҳлоро ба ту дод, Лаби гулгун, рӯхи зебо ба ту дод, Ба ман танҳо

Чашмҳои ту

Чашмҳоят сиёҳу зебоянд, Мисли ҳусни ту оламороянд, Аз нигоҳат аён, ки чашмонат Чашм не, нури чашми дунёянд. Метавон дид бо чунин чашмон Ин чаҳонро

Оташи ишқ

Ба гумонам, ки ҷадди ман Зардушт, На ба ҳар оташе садоқат дошт, Оташи ишқро парастиш кард К-у ба дил нури зиндагӣ мекошт!   Шояд

Эй бод, насими ёр дорӣ

Эй бод, насими ёр дорӣ. 3-ои нафҳаи мушкбор дорӣ. Зинҳор макун дароздастӣ. Бо гурраи ӯ чӣ кор дорӣ? Эй гул, ту куҷову рӯии зебош?

Бигрифт кори ҳуснат, чун ишки ман камоле

Бигрифт кори ҳуснат, чун ишки ман камоле, Хуш бош з-он, ки набвад ин хар дуро заволе. Дар ваҳм менагунҷад, к-андар тасаввури ақл, Ояд ба

Падид омад русуми бевафоӣ

Падид омад русуми бевафоӣ, Намонд аз кас нишони ошноӣ. Баранд аз фоқаназди ҳар хасисе Кунун аҳли ҳунар дасти гадоӣ. Касе, к-ӯ фозил аст имрӯз

Биё бо мо маварз ин кинадорӣ

Биё бо мо маварз ин кинадорӣ, Ки ҳаққи сӯҳбати дерина дорӣ. Насиҳат гӯш кун, к-ин дур басе беҳ, Аз он гавҳар, ки дар ганҷина

Бо силсилаи зулфи дароз омадаӣ

Эй, ки бо силсилаи зулфи дароз омадаӣ, Фурсатат бод, ки девонанавоз омадаӣ. Соъате ноз мафармову бигардон одат, Чун ба пурсидани арбоби ниёз омадаӣ. Пеши

Эй зи шарми оразат гул карда хай

Эй зи шарми оразат гул карда хай, Пурарак пеши ақиқат ҷоми май. Жола бар лоласт ё бар гул гулоб, Ё бар оташ об ё

Зулфи чун занҷир

Манам аз зулфи чун занҷири ёре Парешонтолеъе девонаворе. Ба ғайр аз ошикиву майпарастӣ, Зи дастам барнаёяд хеҷ коре. Нагардад гирди ӯ ғам, хар кӣ

Лабаш мебӯсаму дармекашам май

Лабаш мебӯсаму дармекашам май, Ба оби зиндагонӣ бурдаам пай. На розаш метавонам гуфт бо кас На касро метавонам дид бо вай. Лабаш мебӯсаду хун

Висоли ӯ зи умри човидон беҳ

Висоли ӯ зи умри човидон беҳ, Худовандо, маро он деҳ, ки он беҳ! Ба шамшерам заду бо кас нагуфтам, Ки рози дӯст аз душман

Гулбуни айш медамад

Гулбуни айш медамад, соқии гулъузор ку? Боди баҳор мевазад, бодаи хушгувор ку? Ҳар гули нав зи гулрухе ёд ҳамекунад, вале Гӯши суханшунав куҷо, дидаи

Тоби бунафша медиҳад турраи мушксои ту

Тоби бунафша медиҳад турраи мушксои ту, Пардаи ғунча медарад хандаи дилкушои ту. Эй гули хушнасими ман, булбули хешро масӯз, К-аз сари сидқ мекунад шаб

Эй кабои подшоҳӣ рост бар болои ту

Эй кабои подшоҳӣ рост бар болои ту, Зинати тоҷу нигин аз гавҳари волои ту. Офтоби фатҳро ҳар дам тулӯъе медиҳад Аз кулохи хусравӣ рухсори

Мазраъи сабзи фалак

Мазраъи сабзи фалак дидаму доси маҳи нав. Ёдам аз киштаи хеш омаду ҳангоми дарав. Гуфтам: «Эй бахт, бихуспидиву Хуршед дамид.» Гуфт: «Бо ин ҳама

Ба кӯйи мо гузар кун

Эй шом, ба кӯйи мо гузар кун! Эй субҳ, ба ҳоли мо назар кун! Дар зулмати шаб танам бифарсуд, Ё Раб, шаби зулматам саҳар

Донӣ, ки чист давлат?

Донӣ, ки чист давлат? Дидори ёр дидан, Дар кӯйи ӯ гадоӣ бар хусравӣ гузидан. Аз ҷон тамаъ буридан осон бувад, валекин Аз дӯстони чонӣ

Эй хусрави хубон

Эй хусрави хубон, назаре сӯйи гадо кун, Раҳме ба мани сӯхтаи бе сару по кун! Дорад дили дарвеш таманнои нигоҳе, 3-он чашми сияҳмаст ба

Чу гул ҳар дам ба бӯят ҷома бар тан

Чу гул ҳар дам ба бӯят ҷома бар тан, Кунам чок аз гиребон то ба доман. Танатро дид гул, гӯйи, ки дар боғ, Чу

Чандон, ки гуфтам ғам бо табибон

Чандон, ки гуфтам ғам бо табибон, Дармон накарданд мискин ғарибон. Он гул, ки ҳар дам дар дасти бод аст, Гӯ, шарм бодат аз андалебон.

Биё, то гул барафшонему май дар соғар андозем

Биё, то гул барафшонему май дар соғар андозем, Фалакро сақф бишкофему тарҳе нав дарандозем. Ману соқӣ ба ҳам созему бунёдаш барандозем. Шароби арғавониро гулоб

Мо зи ёрон чашми ёрӣ доштем

Мо зи ёрон чашми ёрӣ доштем, Худ ғалат буд, он чӣ мо пиндоштем. То дарахти дӯстӣ кай бар диҳад? Ҳолиё рафтему тухме коштем Гуфтугӯ

Ман тарки ишқи шоҳиду соғар намекунам

Ман тарки ишқи шоҳиду соғар намекунам, Сад бор тавба кардаму дигар намекунам. Боғи биҳишту сояи тубиву қасри ҳур, Бо хоки кӯйи дӯст баробар намекунам.

Санам

Санамо бо ғами ишки ту чӣ тадбир кунам, То ба кай дар ғами ту нолаи шабгир кунам. Дили девона аз он шуд, ки насиҳат

Ман на он риндам, ки тарки шоҳиду соғар кунам

Ман на он риндам, ки тарки шоҳиду соғар кунам, Мӯхтасиб донад, ки ман ин корҳо камтар кунам. Ман, кн айби тавбакорон карда бошам борҳо.

Мазан бар дил зи нӯки ғамза тирам

Мазан бар дил зи нӯки ғамза тирам, Ки пеши чашми беморат бимирам! Нисоби ҳусн дар ҳадди камол аст, Закотам деҳ, ки мискину фақирам. Чу

Ба теғам гар кушад

Ба теғам гар кушад, дасташ нагирам, В-агар тирам занад, миннатпазирам. Камони абрӯятро, гӯ бизан тир, Ки пеши дасту бозуят бимирам! Ғами гетӣ гар аз

Дилатро гар ҳаҷар гуфтем

Дилатро гар ҳаҷар гуфтем, гуфтем, Кадатро гар шаҷар гуфтем, гуфтем. Хататро мушк агар хондем, хондем, Қадатро сарв агар гуфтем, гуфтем. Бигуфтемат, ки дорӣ то

Зи дасти кӯтаҳи худ зери борам

Зи дасти кӯтаҳи худ зери борам, Ки аз болобаландон шармсорам. Магар занҷири мӯе гирадам даст, Вагарна сар ба шайдоӣ барорам. Зи чашми ман бипурс

Фош мегӯяму аз гуфтаи худ дилшодам

Фош мегӯяму аз гуфтаи худ дилшодам, Бандаи ишқаму аз ҳарду ҷаҳон озодам. Тоири гулшани қудсам, чӣ диҳам шарҳи фироқ, Ки дар ин домгаҳи ҳодиса

Зулф бар бод мадеҳ

Зулф бар бод мадеҳ, то надиҳӣ барбодам, Ноз бунёд макун, то наканӣ бунёдам. Май махӯр бо ҳама кас, то нахӯрам хуни ҷигар, Сар макаш,

Салсабил

Эй рухаш чун хулду лаълат салсабил, Салсабилат карда ҷону дил сабил. Сабзпӯшони хатат бар гирди лаб, Ҳамчу мӯҳронанд гирди Салсабил. Новаки чашми ту дар

Толеъ агар мадад кунад

Толеъ агар мадад кунад, доманаш оварам ба каф, Гар бикашам, зиҳӣ тараб, в-ар бикушад, зиҳишараф! Тарфи карам зи кас набаст ин дили пурумеди ман,
Close