Намуди Назм Архив

Коргар

Коргар имрӯз дар Норак манам, Лек фар до сӯи Роғунам равон, Давлат аз ман, ман азони давлатам, Ӯ маро, ман ҳастам ӯро посбон. Ман

Ба осмон пардохтам ман

Ту кори Заминро накӯ сохтӣ, Ки бо осмон низ пардохтӣ?                            

Бо нидои ту

Ин хақиқат бувад, ки кураи арз Гирди хуршед бе ту ҳам мегашт, Бе ту ҳам баҳр буду дарё буд, Ҷангалу лолазору кӯҳу дашт…  

Инсон

Асрҳо боз ҷустуҷӯйкунон Рӯ ба хуршед дар сафар ҳастам. То шавад мушкилоти раҳ осон, Мекунам, ҳар чӣ ояд аз дастам. Раҳи хуршеди бахт ноҳамвор,

Гули уммеди дилҳоӣ

Бинокори ҷаҳони нав! Чаҳон бо ту сарафроз аст, Дилам, шеърам, Вуҷудам бо ту ҳамовозу ҳамроз аст, Гули уммеди дилҳоӣ, Фурӯғи чашми биноӣ. Ба истиқболи

Одам

Одами оддиям! Шунав, Одам, Баҳри бахту саодатат шабу рӯз, Ҳар чӣ омад зи дасти ман, кардам… Пир гаштам. Намехурам афсӯс, Ки ҷавонии хеш бахшидам

Дили беқарор

Боз чун ҳар субҳдам биншастаам Рӯи санге, бар лаби Баҳри Сиёҳ. То шавад ором дил, дил бастаам Ман ба ин бахри азиму мавҷҳо…  

Зӯҳраи маст

Зӯҳраи сеҳрноку мастура… То парам тезтар ба ҷониби он, Гул фиристодамаш, ниқобашро — Канда партофтам ба амри замон. Дар тааҷҷуб фитода з-ин ҷуръат, Зуҳраи

ТО ТАВОНӢ, МАКАШ ЗИ МАРДӢ ДАСТ

То тавонӣ, макаш зи мардӣ даст, Ки ба сустӣ касе зи марг наҷаст. Ҳар ки ўро баланд мардӣ кард. То ба рўзи аҷал нагардад

Пушти пой

Бедмаҷнунам, сари худ дидаам дар пойи хеш. Гар зананд оташ намеҷунбам чу шамъ аз ҷойи хеш. Косаи гирдобаму абри тамаъҷӯ нестам, Медиҳад чашмам ба

Захм

Бо кӣ равшан созам аҳволи дили афкори хеш, То ба кай чун шамъ сӯзам бар сари бемори хеш. Баҳри осоиш, ки аз ғамхона сар

Дилам самбуса мехохад

Дилам самбуса мехохад ва хам як бӯса мехоҳад. Дилам як бӯсаи ширинлаби бе ғусса мехоҳад Зи як самбӯса рухсореву ҳам ҷуса мехоҳад. Дили ман

Чи кор кунам?

Бо аҳли ҷоҳ нохуни зоғу паланг бош! Дар коми шер арраи пушти наҳанг бош! Дар маҷлисе, ки нест мурувват дар ӯ марав, Дар шишае,

Мавсими баҳор

Омад баҳору равнақи гулҳои боғ ку? Бар сабзаҳо таровату бар лола доғ ку? Мурғон кашидаанд сари худ ба зери бол, Бар сайри боғ булбули

Сурмаи чашми сиёҳи ту

Эй сурма сайдгаштаи чашми сиёҳи ту! Бошад каманди гардани оҳу нигоҳи ту. Силӣ занад хироми ту мавҷи саробро, Сайёдро фиреб диҳад ҷилвагоҳи ту… Азбаски

Хор бар по

То кай чу гул нишинам, дар хун тапида бе ту, Хорам шикаста бар по, дастам бурида бе ту. Бе рӯйи ту нигоҳам, сайдест захмхӯрда,

Булбул

Бе ту дар гулшан маро фарёди булбул оташ аст, Хандаи гул ахгарасту хандаи гул оташ аст. Нашканад аз сояи гардун касро ташнагӣ. Менамояд об,

Наргис

То дар оғӯши гулистони ман он сарвқад аст, Наргиси хулди барин боғ маро чашми бад аст. Ҳеҷ кас аз дили ман кулфати айём набурд,

Паймона

Паймонае, ки бода надорад, шикастанист, Дасте ки нест масдари эҷод, бастанист. Зулфе, ки сарфи шона кунад умр, карда беҳ, Доме, ки сайд зинда нагирад,

Баҳор Омад

Омад баҳору сайри гулистон ғанимат аст, Базми висолу ғунчаи хандон ғанимат аст. Бо қомати хамида равам сӯйи бӯстон, Наззораи бунафшаю райҳон ғанимат аст. Эй

Боғи накукорон

Дар боғ асар зи нолаи булбул намондааст, Имрӯз дар бисоти чаман шул намондааст. Аз дасти ҳеч кас гиреҳе во намешавад, Рабте миёни шонаву кокул

Cар ба гиребон кашидаем

Дар ҳеч синае гули доғе намондааст, Дар базми рӯзгор чароғе намондааст. Монанди ғунча сар ба гиребон кашидаем, Моро ба сайри боғ димоғе намондааст. Дасте,

Ишқу амал

Фасли хуби баҳор, Соҳили Вахш, Сабзаю лола буду боди саҳар… Менишастем ҳар ду дар гулзор Бе маю бе пиёлаю соғар. Масти дидори якдигар гашта

Гул дар ямани

Дар гулшане, ки мақдами он гул расидааст, Аз рӯйи боғ ранг чу шабнам паридааст. Наққош дасту бозуи худ бӯса мезанад, Гӯё камони абрӯйи ӯро

Чашми дил

Эй ки хун карди дили моро, зи чашми мо мапурс! Мешавӣ ғарқгашта, аз гирдоби ин дарё мапурс! Бо тунукзарфон ҳадиси бодаи гулгун магӯй! Пеши

Хушбахт кист?

Сарбаландони ҷаҳонро номи эҳсос асту бас, Сарвро дар бӯстон қадди намоён асту бас. Хонаи ин қавмро чун масҷиди одина дон, Зинати қолин шаъни пешайвон

Кулоҳи сар

Маро бар сар кулоҳ аз сояи боли ҳумо беҳтар. Зи фарши махмалам дар зери паҳлу бурё беҳтар. Бувад занҷирҳо бар дар зи чини ҷабҳаи

Номаи ошикона

Ба шамъи базм имшаб арз кардам хомаи худро, Ба бозуи пари парвона бастам номаи худро. Чу гул дар қулзуми хун зад маро савдои урёнӣ,

Лайли Мачнун

Хоки Маҷнун дод то бар бод оҳи сарди мо, Хоҳад омад хонахез акнун ба саҳро гарди но. Каҳрабо дар дасти мо кай метавонад об

Шишаи бишкастаро

Нест озори касе дар дили рампешаи мо, Ҷӯйи шир аст равон аз даҳани шишаи мо. Хисрави ишқ агар бар сари инсоф ояд, Хуни Фарҳод

Хуни одам — хуни дил

Зи хуни дил шуда рангин ду дидаи тари мо, Баҳори лолаи мо гул кунад зи соғари мо. Чаро чу шамъ ба болини мо намеойӣ?

Сабади истеъмоли

Рӯят гули сари сабади лолазорҳо, Хаттат матои қофилаи навбаҳорҳо. Дар бӯстон зи ҳасрати побӯси сарви ту Хамёза мекашанд лаби ҷӯйборҳо. Рафтори ту гирифта сари

Калиди асрор

Хонабардӯшам калиди ризқ по бошад маро, Гирдбодам гардиши сар осмон бошад маро… Хайма барпо кардаам ба рӯйи дарё чун хубоб, Рӯзии ҳаррӯза аз мавҷи

Мохи хоса

Моҳи ман, масти шароби ноб мебинам туро, Лаб ба лаб бар соғари Маҳтоб мебинам туро. Аз миёни булҳавас ҳаргиз намеойӣ бурун. Киштии афтода дар

Шеъри Шабнам

Эй фарши бӯйи сунбули зулфат димоғҳо, Помоли шабнами гули рӯйи то боғҳо. Имшаб биё ба кулбаам, эй рашки бӯстон, К-аз равғани гул аст лаболаб

Гулшан чист?

Ба гулшан чун барафрӯзад маҳи рухсори чун гулро, Кунад фаввораи хун ғунчаву минқори булбулро. Ба гесӯи абирафшон агар дар гулситон ояд: Ба рагҳои Замин

Метавон гуфтан

Ба дарё кардаам хӯ, мавҷи обам метавон гуфтан, Ба каф дорам сари бе тан, ҳубобам метавон гуфтан. Ба шохи шуъла дорам ошён монанди парвона,

Чист он

Ин чӣ рангу рухсор аст, гулшани ҷамол аст ин, Ин чӣ қадду рафтор аст, ғояти камол аст ин. Пеши рӯйи тобонат, ҷилваи таҷаллӣ чист?

Сунбул

Меравам дар боғу сар дар пойи сунбул мекунам, Умрро чун шона сарфи зулфу кокул мекунам. Менависам аз чаман бо он гули рӯ номае, Хомаи

Нишаста

Чун гул тамом доғаму хуррам нишастаам, Бар рӯйи захми хеш чу марҳам нишастаам, Умрест аз ҳавову ҳавас чашм бастаам, Чун ғунча фориғ аз ғами

Фарҳод

Афлокро гудохт дили сабрпешаам, Мегирад интиқоми худ аз санг шишаам. Аз марги ҳамдамон дили кас об мешавад, Хун мехӯрад ба мотами Фарҳод, тешаам. Бар

Кӯчагардӣ

Равам аз ҷой бо андак насиме, гардро монам, Бинои бемадорам, муҳраҳои нардро монам. Нашуд ҷуз сӯхтан аз кӯчагардӣ ҳосили умрам, Ба шаҳри тирабахтӣ машъали

Лутфи хомуш

Хабар мегӯяд аз рози дарун лабҳои хомӯшам, Занад паҳлу ба рӯйи ҳалқаи дар ҳалқаи гӯшам. Шудам пайрав намеояд бурун гаҳвора аз ёдам, Қадам дар

Тамошо тҷ

Баски дилгир аз тамошои гулистон гаштаам, Ҳамчу бӯйи гул даруни ғунча пинҳон гаштаам. Як табассум кардам, аҷзои худ пошидаам, Чун димоғи гул зи хандидан

Омадӣ — рафтӣ ай духтари Нозанин

Ба сӯйи кулбаам, эй нозанин, дӯш омадӣ, рафтӣ, Зи аҳволам напурсидиву хомӯш омадӣ, рафтӣ. Сухан ногуфта биншастӣ, харобат ман, кабобат ман, Зи ҷоми ҳусн

ОФАРИН

Эҳдо ба хунёгари мумтоз Давламанди Хол Аз суруди роғи ту навбаҳор Мерасад дар боғу роғи кӯҳсор. Аз навоят бишкуфад гулҳо қатор, Офаринат бод, Давлатманди

МОДАР

Модарам, олиҳаи покии ишқ, Бо дили покиза покам зодаӣ. Аз вуҷуди поки худ чун меҳри пок Шири поки модариям додаӣ. Покият аз пушти поки

Хуш омадӣ

Эй шамъ, бар сари мани гирён хуш омадӣ, Чашму чароғи шоми ғарибон хуш омадӣ. Чун барги лола доғи маро тоза сохтӣ, Эй шохи гул,

Нолаи ишқ

Фарҳод нола мекунад аз тешаам ҳанӯз Ояд садо зи турбати ҳампешаам ҳанӯз. Паймонаҳо ба муҳтасибон ошно шуданд, Пинҳон даруни санг бувад шишаам ҳанӯз. Гулҳо

РУБОИЁТ

Наврӯз, биё, ки бахти фирӯзи манӣ, Армони муҳаббати дилафрӯзи манӣ. Чун гулхани ту забона дорад ишқам, Дилсӯхтаам ману ту дилсӯзи манӣ. * * *

Рафти ту бо дигар

Маро дар баҳри ғам чун мавҷи об андохтӣ, рафтӣ, Ба ҷисми лоғари ман печутоб андохтӣ, рафтӣ. Шитоболуд вақти субҳидам рахти сафар бастӣ, Ба ҷонам

Чу оҳу меранҷӣ

Қадат дар чашми худ ҷо кардаам, эй дӯст, меранҷӣ? Ниҳолат гуфтаам сарви лаби ин ҷуст, меранҷӣ? Шуд аз наззораи рухсори ту гулдаста мижгонам, Нигоҳам

Сунбулам хуш омадӣ

Бар кӯчабоғи дилам, эй гул, хуш омадӣ! Ҷӯши баҳори хонаи булбул хуш омадӣ! Ҷон медиҳему нимнигоҳе намекунӣ, Бар каф гирифта теғи тағофул хуш омадӣ!

Тиру камон меойӣ

Аз кадомин чаман эй сарви равон меойӣ? Ҳамчу гул барзада доман ба миён меойӣ. Чин ба абрӯ задаӣ, чашм лаболаб зи ғазаб, Таркиши ноз

Анҷуман гардид мотамхонае,

То ту рафтӣ анҷуман гардид мотамхонае, Шамъ афтодаст ҳамчун мурдаи парвонае. Рафтию базми маро яксар парешон сохтӣ, Не суроҳӣ пеши соқӣ, ҷобаҷо паймонае. Омадам

Чашми Хира

Кабобам карда бепарвохироме, чашми майнӯше, Қаландармашрабе, як шаҳр ошӯб хонабардӯше, Мурассаъостин, гулдаргиребон, нозукандоме, Мунаққашҷомае, зарринкамарбанде, кӯлаҳпӯше, Сияҳ бе сурма мижгоне, лаби бебода рангине, Нигаҳ

Рашк чист?

Зи рашки кулбаи ман каъбаву бутхона месӯзад, Ту дар як хона оташ мезанӣ, сад хона месӯзад. Ту май бо ғайр менӯшиву мегардам кабобат ман,

Оташи Хижрон

Кӯҳро афғонам оташ дар ҷигар меафганад, Баҳрро ашкам ба гирдоби хатар меафганад. Ҷуди найсонро чи бошад обрӯ пеши садаф, Дар иваз ҳар қатраи ӯро

Дили шикаста

Аз дили дунёпарастон завқи суҳбат бурдаанд, Рушноӣ аз чароғи аҳли давлат бурдаанд. Нест дар олам асар аз файзи олиҳимматон, Аз ҳаво гармиву аз оташ

Мечакад

Дар гулистон бе ту ашк аз чашми булбул мечакад, Рангубӯ мегардаду об аз рухи гул мечакад. Мурғи дилро куштаӣ имрӯз пинҳон кардаӣ, Хуни ин

Ҳотами Той

Хум тиҳӣ шуд аз маю даври қадаҳ аз по фитод, Базм охир гашту тоқӣ аз сари мино фитод. Беадаб худро ба андак фурсате созад

Асар намонад

Дар аҳди мо ривоҷ ба аҳди ҳунар намонд, Имрӯз обрӯй ба лаълу гуҳар намонд. Парвона рафт, нашъа париду қадаҳ шикаст, Аз шамъ ёдгор ба

Маънои зиндаги чист?

Дидаи чарх ба золим нигарон хоҳад буд, Тирро гӯшаи абрӯ зи камон хоҳад буд. Қисмати беҳудагӯ дар ҳама ҷо рӯзравост, Аз сафар суди ҷарас

Соқӣ кист?

Соқӣ, бидеҳ он май, ки зи дил шур барояд, Мастона табассум зи лаби ҳур барояд. Чандон зи пайи донаи холи ту давидам, Акнун нафасам

Ёди зиндагӣ

Мурғи беболу паре дидам, дилам омад ба ёд, Нолаи чуғзе шунидам, манзилам омад ба ёд. Аз фиребу аҳдҳои ӯ шудам розӣ ба марг, Шаб,

ЭЙ ШЕЪРИ МАН

Эй шеъри нонавиштаи ман, сарнавишти ман. Бинҳуфтаи дар оташи поки сиришти ман. Умре ба сар хаёли туро паваридаам, Дар дил ғами висоли туро парваридаам.

ХУШДОМАН

Дидори Шумо ҳамеша гарму ширин, Гуфтори Шумо ҳамеша нарму ширин. Дилсӯзи манеду меҳрубони дерин, Хушдомани хушзабони ман, хуш бошед! Ҳастии Шумо ба хона орад

СИПОСНОМА

Модарам, эй модари ҷонпарварам, Пеши поят сар ниҳам, эй сарварам! Кӯдакам ман дар нигоҳат то ҳанӯз, Мегузорӣ дасти шавқат бар сарам. Дӯст медорам туро,

МАВЛУДИ ШЕЪР

Сӯзи дили ошуфтаам Сӯзони сӯзон мешавад. Дар дида рози хуфтаам Ногаҳ фурӯзон мешавад. Дар синаи хуншори ман Саршор мегардад алам. Дар дафтари ашъори ман

Чистон кистон ?

Почоҳош дар боло, Калоҳош дар боло?

Кепка

Дидам да бозор кепка, Вай манба тофт калонча, Пушидам ки вай манба майдача кепкача, Гуфтам ки холачон манба ин кепка майдача.

Чуҷача

Мебинам да пешам чуҷача, Мебинам вай зарча! Гирифтам дар дастам, Вай гурехт ранги мошинча