Ғазалҳо Архив

Коргар

Коргар имрӯз дар Норак манам, Лек фар до сӯи Роғунам равон, Давлат аз ман, ман азони давлатам, Ӯ маро, ман ҳастам ӯро посбон. Ман

Ба осмон пардохтам ман

Ту кори Заминро накӯ сохтӣ, Ки бо осмон низ пардохтӣ?                            

Инсон

Асрҳо боз ҷустуҷӯйкунон Рӯ ба хуршед дар сафар ҳастам. То шавад мушкилоти раҳ осон, Мекунам, ҳар чӣ ояд аз дастам. Раҳи хуршеди бахт ноҳамвор,

Одам

Одами оддиям! Шунав, Одам, Баҳри бахту саодатат шабу рӯз, Ҳар чӣ омад зи дасти ман, кардам… Пир гаштам. Намехурам афсӯс, Ки ҷавонии хеш бахшидам

Зӯҳраи маст

Зӯҳраи сеҳрноку мастура… То парам тезтар ба ҷониби он, Гул фиристодамаш, ниқобашро — Канда партофтам ба амри замон. Дар тааҷҷуб фитода з-ин ҷуръат, Зуҳраи

ТО ТАВОНӢ, МАКАШ ЗИ МАРДӢ ДАСТ

То тавонӣ, макаш зи мардӣ даст, Ки ба сустӣ касе зи марг наҷаст. Ҳар ки ўро баланд мардӣ кард. То ба рўзи аҷал нагардад

Пушти пой

Бедмаҷнунам, сари худ дидаам дар пойи хеш. Гар зананд оташ намеҷунбам чу шамъ аз ҷойи хеш. Косаи гирдобаму абри тамаъҷӯ нестам, Медиҳад чашмам ба

Захм

Бо кӣ равшан созам аҳволи дили афкори хеш, То ба кай чун шамъ сӯзам бар сари бемори хеш. Баҳри осоиш, ки аз ғамхона сар

Чи кор кунам?

Бо аҳли ҷоҳ нохуни зоғу паланг бош! Дар коми шер арраи пушти наҳанг бош! Дар маҷлисе, ки нест мурувват дар ӯ марав, Дар шишае,

Мавсими баҳор

Омад баҳору равнақи гулҳои боғ ку? Бар сабзаҳо таровату бар лола доғ ку? Мурғон кашидаанд сари худ ба зери бол, Бар сайри боғ булбули

Сурмаи чашми сиёҳи ту

Эй сурма сайдгаштаи чашми сиёҳи ту! Бошад каманди гардани оҳу нигоҳи ту. Силӣ занад хироми ту мавҷи саробро, Сайёдро фиреб диҳад ҷилвагоҳи ту… Азбаски

Хор бар по

То кай чу гул нишинам, дар хун тапида бе ту, Хорам шикаста бар по, дастам бурида бе ту. Бе рӯйи ту нигоҳам, сайдест захмхӯрда,

Булбул

Бе ту дар гулшан маро фарёди булбул оташ аст, Хандаи гул ахгарасту хандаи гул оташ аст. Нашканад аз сояи гардун касро ташнагӣ. Менамояд об,

Наргис

То дар оғӯши гулистони ман он сарвқад аст, Наргиси хулди барин боғ маро чашми бад аст. Ҳеҷ кас аз дили ман кулфати айём набурд,

Паймона

Паймонае, ки бода надорад, шикастанист, Дасте ки нест масдари эҷод, бастанист. Зулфе, ки сарфи шона кунад умр, карда беҳ, Доме, ки сайд зинда нагирад,

Баҳор Омад

Омад баҳору сайри гулистон ғанимат аст, Базми висолу ғунчаи хандон ғанимат аст. Бо қомати хамида равам сӯйи бӯстон, Наззораи бунафшаю райҳон ғанимат аст. Эй

Боғи накукорон

Дар боғ асар зи нолаи булбул намондааст, Имрӯз дар бисоти чаман шул намондааст. Аз дасти ҳеч кас гиреҳе во намешавад, Рабте миёни шонаву кокул

Cар ба гиребон кашидаем

Дар ҳеч синае гули доғе намондааст, Дар базми рӯзгор чароғе намондааст. Монанди ғунча сар ба гиребон кашидаем, Моро ба сайри боғ димоғе намондааст. Дасте,

Ишқу амал

Фасли хуби баҳор, Соҳили Вахш, Сабзаю лола буду боди саҳар… Менишастем ҳар ду дар гулзор Бе маю бе пиёлаю соғар. Масти дидори якдигар гашта

Гул дар ямани

Дар гулшане, ки мақдами он гул расидааст, Аз рӯйи боғ ранг чу шабнам паридааст. Наққош дасту бозуи худ бӯса мезанад, Гӯё камони абрӯйи ӯро

Чашми дил

Эй ки хун карди дили моро, зи чашми мо мапурс! Мешавӣ ғарқгашта, аз гирдоби ин дарё мапурс! Бо тунукзарфон ҳадиси бодаи гулгун магӯй! Пеши

Хушбахт кист?

Сарбаландони ҷаҳонро номи эҳсос асту бас, Сарвро дар бӯстон қадди намоён асту бас. Хонаи ин қавмро чун масҷиди одина дон, Зинати қолин шаъни пешайвон

Кулоҳи сар

Маро бар сар кулоҳ аз сояи боли ҳумо беҳтар. Зи фарши махмалам дар зери паҳлу бурё беҳтар. Бувад занҷирҳо бар дар зи чини ҷабҳаи

Номаи ошикона

Ба шамъи базм имшаб арз кардам хомаи худро, Ба бозуи пари парвона бастам номаи худро. Чу гул дар қулзуми хун зад маро савдои урёнӣ,

Лайли Мачнун

Хоки Маҷнун дод то бар бод оҳи сарди мо, Хоҳад омад хонахез акнун ба саҳро гарди но. Каҳрабо дар дасти мо кай метавонад об

Шишаи бишкастаро

Нест озори касе дар дили рампешаи мо, Ҷӯйи шир аст равон аз даҳани шишаи мо. Хисрави ишқ агар бар сари инсоф ояд, Хуни Фарҳод

Хуни одам — хуни дил

Зи хуни дил шуда рангин ду дидаи тари мо, Баҳори лолаи мо гул кунад зи соғари мо. Чаро чу шамъ ба болини мо намеойӣ?

Сабади истеъмоли

Рӯят гули сари сабади лолазорҳо, Хаттат матои қофилаи навбаҳорҳо. Дар бӯстон зи ҳасрати побӯси сарви ту Хамёза мекашанд лаби ҷӯйборҳо. Рафтори ту гирифта сари

Калиди асрор

Хонабардӯшам калиди ризқ по бошад маро, Гирдбодам гардиши сар осмон бошад маро… Хайма барпо кардаам ба рӯйи дарё чун хубоб, Рӯзии ҳаррӯза аз мавҷи

Мохи хоса

Моҳи ман, масти шароби ноб мебинам туро, Лаб ба лаб бар соғари Маҳтоб мебинам туро. Аз миёни булҳавас ҳаргиз намеойӣ бурун. Киштии афтода дар

Шеъри Шабнам

Эй фарши бӯйи сунбули зулфат димоғҳо, Помоли шабнами гули рӯйи то боғҳо. Имшаб биё ба кулбаам, эй рашки бӯстон, К-аз равғани гул аст лаболаб

Гулшан чист?

Ба гулшан чун барафрӯзад маҳи рухсори чун гулро, Кунад фаввораи хун ғунчаву минқори булбулро. Ба гесӯи абирафшон агар дар гулситон ояд: Ба рагҳои Замин

Метавон гуфтан

Ба дарё кардаам хӯ, мавҷи обам метавон гуфтан, Ба каф дорам сари бе тан, ҳубобам метавон гуфтан. Ба шохи шуъла дорам ошён монанди парвона,

Чист он

Ин чӣ рангу рухсор аст, гулшани ҷамол аст ин, Ин чӣ қадду рафтор аст, ғояти камол аст ин. Пеши рӯйи тобонат, ҷилваи таҷаллӣ чист?

Сунбул

Меравам дар боғу сар дар пойи сунбул мекунам, Умрро чун шона сарфи зулфу кокул мекунам. Менависам аз чаман бо он гули рӯ номае, Хомаи

Нишаста

Чун гул тамом доғаму хуррам нишастаам, Бар рӯйи захми хеш чу марҳам нишастаам, Умрест аз ҳавову ҳавас чашм бастаам, Чун ғунча фориғ аз ғами

Фарҳод

Афлокро гудохт дили сабрпешаам, Мегирад интиқоми худ аз санг шишаам. Аз марги ҳамдамон дили кас об мешавад, Хун мехӯрад ба мотами Фарҳод, тешаам. Бар

Кӯчагардӣ

Равам аз ҷой бо андак насиме, гардро монам, Бинои бемадорам, муҳраҳои нардро монам. Нашуд ҷуз сӯхтан аз кӯчагардӣ ҳосили умрам, Ба шаҳри тирабахтӣ машъали

Лутфи хомуш

Хабар мегӯяд аз рози дарун лабҳои хомӯшам, Занад паҳлу ба рӯйи ҳалқаи дар ҳалқаи гӯшам. Шудам пайрав намеояд бурун гаҳвора аз ёдам, Қадам дар

Тамошо тҷ

Баски дилгир аз тамошои гулистон гаштаам, Ҳамчу бӯйи гул даруни ғунча пинҳон гаштаам. Як табассум кардам, аҷзои худ пошидаам, Чун димоғи гул зи хандидан

Омадӣ — рафтӣ ай духтари Нозанин

Ба сӯйи кулбаам, эй нозанин, дӯш омадӣ, рафтӣ, Зи аҳволам напурсидиву хомӯш омадӣ, рафтӣ. Сухан ногуфта биншастӣ, харобат ман, кабобат ман, Зи ҷоми ҳусн

Хуш омадӣ

Эй шамъ, бар сари мани гирён хуш омадӣ, Чашму чароғи шоми ғарибон хуш омадӣ. Чун барги лола доғи маро тоза сохтӣ, Эй шохи гул,

Нолаи ишқ

Фарҳод нола мекунад аз тешаам ҳанӯз Ояд садо зи турбати ҳампешаам ҳанӯз. Паймонаҳо ба муҳтасибон ошно шуданд, Пинҳон даруни санг бувад шишаам ҳанӯз. Гулҳо

Рафти ту бо дигар

Маро дар баҳри ғам чун мавҷи об андохтӣ, рафтӣ, Ба ҷисми лоғари ман печутоб андохтӣ, рафтӣ. Шитоболуд вақти субҳидам рахти сафар бастӣ, Ба ҷонам

Чу оҳу меранҷӣ

Қадат дар чашми худ ҷо кардаам, эй дӯст, меранҷӣ? Ниҳолат гуфтаам сарви лаби ин ҷуст, меранҷӣ? Шуд аз наззораи рухсори ту гулдаста мижгонам, Нигоҳам

Сунбулам хуш омадӣ

Бар кӯчабоғи дилам, эй гул, хуш омадӣ! Ҷӯши баҳори хонаи булбул хуш омадӣ! Ҷон медиҳему нимнигоҳе намекунӣ, Бар каф гирифта теғи тағофул хуш омадӣ!

Тиру камон меойӣ

Аз кадомин чаман эй сарви равон меойӣ? Ҳамчу гул барзада доман ба миён меойӣ. Чин ба абрӯ задаӣ, чашм лаболаб зи ғазаб, Таркиши ноз

Анҷуман гардид мотамхонае,

То ту рафтӣ анҷуман гардид мотамхонае, Шамъ афтодаст ҳамчун мурдаи парвонае. Рафтию базми маро яксар парешон сохтӣ, Не суроҳӣ пеши соқӣ, ҷобаҷо паймонае. Омадам

Чашми Хира

Кабобам карда бепарвохироме, чашми майнӯше, Қаландармашрабе, як шаҳр ошӯб хонабардӯше, Мурассаъостин, гулдаргиребон, нозукандоме, Мунаққашҷомае, зарринкамарбанде, кӯлаҳпӯше, Сияҳ бе сурма мижгоне, лаби бебода рангине, Нигаҳ

Рашк чист?

Зи рашки кулбаи ман каъбаву бутхона месӯзад, Ту дар як хона оташ мезанӣ, сад хона месӯзад. Ту май бо ғайр менӯшиву мегардам кабобат ман,

Оташи Хижрон

Кӯҳро афғонам оташ дар ҷигар меафганад, Баҳрро ашкам ба гирдоби хатар меафганад. Ҷуди найсонро чи бошад обрӯ пеши садаф, Дар иваз ҳар қатраи ӯро

Дили шикаста

Аз дили дунёпарастон завқи суҳбат бурдаанд, Рушноӣ аз чароғи аҳли давлат бурдаанд. Нест дар олам асар аз файзи олиҳимматон, Аз ҳаво гармиву аз оташ

Мечакад

Дар гулистон бе ту ашк аз чашми булбул мечакад, Рангубӯ мегардаду об аз рухи гул мечакад. Мурғи дилро куштаӣ имрӯз пинҳон кардаӣ, Хуни ин

Ҳотами Той

Хум тиҳӣ шуд аз маю даври қадаҳ аз по фитод, Базм охир гашту тоқӣ аз сари мино фитод. Беадаб худро ба андак фурсате созад

Асар намонад

Дар аҳди мо ривоҷ ба аҳди ҳунар намонд, Имрӯз обрӯй ба лаълу гуҳар намонд. Парвона рафт, нашъа париду қадаҳ шикаст, Аз шамъ ёдгор ба

Маънои зиндаги чист?

Дидаи чарх ба золим нигарон хоҳад буд, Тирро гӯшаи абрӯ зи камон хоҳад буд. Қисмати беҳудагӯ дар ҳама ҷо рӯзравост, Аз сафар суди ҷарас

Соқӣ кист?

Соқӣ, бидеҳ он май, ки зи дил шур барояд, Мастона табассум зи лаби ҳур барояд. Чандон зи пайи донаи холи ту давидам, Акнун нафасам

Ёди зиндагӣ

Мурғи беболу паре дидам, дилам омад ба ёд, Нолаи чуғзе шунидам, манзилам омад ба ёд. Аз фиребу аҳдҳои ӯ шудам розӣ ба марг, Шаб,

Нидои Ҷунунӣ

Нигоро ёру дилдорам ту бошӣ, Мурод аз сайри гулзорам ту бошӣ, Зи душман заррае боке надорам. Ба ҳар ҳоле мададгорам ту бошӣ, Чаро тарсам

Эй бод, насими ёр дорӣ

Эй бод, насими ёр дорӣ. 3-ои нафҳаи мушкбор дорӣ. Зинҳор макун дароздастӣ. Бо гурраи ӯ чӣ кор дорӣ? Эй гул, ту куҷову рӯии зебош?

Бигрифт кори ҳуснат, чун ишки ман камоле

Бигрифт кори ҳуснат, чун ишки ман камоле, Хуш бош з-он, ки набвад ин хар дуро заволе. Дар ваҳм менагунҷад, к-андар тасаввури ақл, Ояд ба

Падид омад русуми бевафоӣ

Падид омад русуми бевафоӣ, Намонд аз кас нишони ошноӣ. Баранд аз фоқаназди ҳар хасисе Кунун аҳли ҳунар дасти гадоӣ. Касе, к-ӯ фозил аст имрӯз

Биё бо мо маварз ин кинадорӣ

Биё бо мо маварз ин кинадорӣ, Ки ҳаққи сӯҳбати дерина дорӣ. Насиҳат гӯш кун, к-ин дур басе беҳ, Аз он гавҳар, ки дар ганҷина

Бо силсилаи зулфи дароз омадаӣ

Эй, ки бо силсилаи зулфи дароз омадаӣ, Фурсатат бод, ки девонанавоз омадаӣ. Соъате ноз мафармову бигардон одат, Чун ба пурсидани арбоби ниёз омадаӣ. Пеши

Эй зи шарми оразат гул карда хай

Эй зи шарми оразат гул карда хай, Пурарак пеши ақиқат ҷоми май. Жола бар лоласт ё бар гул гулоб, Ё бар оташ об ё

Зулфи чун занҷир

Манам аз зулфи чун занҷири ёре Парешонтолеъе девонаворе. Ба ғайр аз ошикиву майпарастӣ, Зи дастам барнаёяд хеҷ коре. Нагардад гирди ӯ ғам, хар кӣ

Лабаш мебӯсаму дармекашам май

Лабаш мебӯсаму дармекашам май, Ба оби зиндагонӣ бурдаам пай. На розаш метавонам гуфт бо кас На касро метавонам дид бо вай. Лабаш мебӯсаду хун

Висоли ӯ зи умри човидон беҳ

Висоли ӯ зи умри човидон беҳ, Худовандо, маро он деҳ, ки он беҳ! Ба шамшерам заду бо кас нагуфтам, Ки рози дӯст аз душман

Гулбуни айш медамад

Гулбуни айш медамад, соқии гулъузор ку? Боди баҳор мевазад, бодаи хушгувор ку? Ҳар гули нав зи гулрухе ёд ҳамекунад, вале Гӯши суханшунав куҷо, дидаи

Тоби бунафша медиҳад турраи мушксои ту

Тоби бунафша медиҳад турраи мушксои ту, Пардаи ғунча медарад хандаи дилкушои ту. Эй гули хушнасими ман, булбули хешро масӯз, К-аз сари сидқ мекунад шаб

Эй кабои подшоҳӣ рост бар болои ту

Эй кабои подшоҳӣ рост бар болои ту, Зинати тоҷу нигин аз гавҳари волои ту. Офтоби фатҳро ҳар дам тулӯъе медиҳад Аз кулохи хусравӣ рухсори

Мазраъи сабзи фалак

Мазраъи сабзи фалак дидаму доси маҳи нав. Ёдам аз киштаи хеш омаду ҳангоми дарав. Гуфтам: «Эй бахт, бихуспидиву Хуршед дамид.» Гуфт: «Бо ин ҳама