Шеър Архив

3 Шеърхои точики

Шеър дар бора-и   модар-1 Шеър дар бора-и Бахор Шеър дар бора-и дусти

Ғ А З А Л Ҳ О

Биё, то чанд аз чашмам ниҳонӣ, Биё, к-аз буданам ғоиб намонӣ. Ба сарвақтам биё, вақт аст, вақт аст, Ки қурбони ту бинмоям ҷавонӣ. Ба

ДУХТАРИ ҲАМСОЯ

Гаҳ-гаҳ зи сари девор Хандида назар мекард. Гулхандаи тобонаш Аз ишқ хабар мекард. Подоши сабуриҳош Бурданд ба дуриҳош. Он духтари ҳамсоя Баргашта намеоя. Як

СУРУДИ ДУШАНБЕ

Дар ту мебинам камоли тоҷиконро, Рӯзгори безаволи тоҷиконро. Чашми кулли тоҷикон сӯи ту бошад, Қиблагоҳи тоҷикон кӯи ту бошад. Эй Душанбе, Тахти давлат, Маҳди

МО ТОҶИКОНЕМ

Шеъри аввалин, шеъри ҷовидон, Рукни поядор мо дар ин ҷаҳон. Ҳам наҷибу ҳам ғарибу ҳам пуртавон, Зинда мондаем аз ҷаври замон. То абад ҳам

ХУРОСОНИ БУЗУРГ

Чу аз насли Фаридунем, Аз як реша, як хунем. Чу аз хуни Сиёвушем, Ҷовидон ҳамоғӯшем. Дирафши ковиён бо мост, Фарри ориён бо мост. Атои

НУРИ МУҲАББАТ

Зи роҳи орзуҳои ҷавонӣ Ва ё сарманзили дури муҳаббат Ту ногаҳ омадӣ дар рӯ ба рӯям, Дилам равшан шуд аз нури муҳаббат. Чароғон кардӣ

ЗИНДАРӮДУ ПАНҶРӮД

Зи рӯди Рӯдакӣ бувад Суруди мо, дуруди мо. Зи риштаи сухан бувад Бақои тору пуди мо. Тулӯи меҳри ҷовидон – Замини бошу буди мо.

ҲУСНИ БЕНАЗИР

Ҳар гаҳ, ки бинамат Бо қомати баланд, Ояд дилам ба дод, Эй давлати баланд. Ман ошиқи туям, Дил дар паноҳи туст. Бахти сафеди ман

БОҒИ ҶАВОНӢ

Дар махзани дил оҳе намонда, Аз хирмани дил коҳе намонда. Дар кӯи хубон роҳе намонда, Дар бурҷи сина моҳе намонда. Боғи ҷавонӣ, яксон намонӣ,

ХУМОР

Дар домани баҳор Андар деҳи Мазор Гулғунчаи таре, Покизагавҳаре Бо абрувони сабз, Бо ормони сабз Берун зи хона шуд, Мактаб равона шуд. Ёдаш ба

ЁРИ ДИЛ

Як лаҳзае, як соате Дар хилвате, беминнате Бо ман бимон, бо ман бимон, То бо ту дорам давлате. Дарё маҷӯ, дарё манам, Дунё маҷӯ,

СУРУДИ НЕКӢ

Дунёи савдо бигзарад, Андӯҳи дилҳо бигзарад, Ҳам навбати мо бигзарад, Аммо ба зери осмон Ҳамчун замини бекарон Некӣ бимонад ҷовидон. Сад баҳр хушкад дар

ОФТОББОРОН

Аз дасти булӯри ту Файзи ду ҷаҳон ояд. Аммо чу бишӯрӣ ту, Ҷонам ба фиғон ояд. Бо ту буданам мушкил, Бе ту буданам мушкил.

РАҚҚОСА

Пое бикӯбад бар замин, Дасте барорад бар фалак. Чашмак занад чун ахтаре, Гесӯ фишонад чун малак. Хандиданош, болиданош, нозиданоша бинед. Чархиданош, печиданош, ларзиданоша бинед.

ЗИНДАГӢ

Ман туро бахшам ҷавонӣ, Ту ба пириям кашонӣ. Ман ба ту меҳри дил орам, Ту ба ман – номеҳрубонӣ. Ман барои ту баҳорам, Ту

ФАРДОИ ЗИНДАГӢ

Аз барқи чашматон пурнур зиндагӣ, Аз шӯри ишқатон пуршӯр синаҳо. Озодии ҷаҳон, озодии шумост, Қадри шумо шикаст қадри хазинаҳо. Уммеди модарон, Илҳоми шоирон, Дар

ИЛТИҶО

Муддате шуд, ки дилам Бехуду моили туст. Аз қазо рафта чунин – Дили ман бо дили туст. Ту, ки медонӣ ҳама сӯзу навои дили

БАХТИ САФЕД

Шеъри ман бӯи ту дорад, Атри гесӯи ту дорад. Мисраи пайвастаи ман Ёди абрӯи ту дорад. Ошиқи чашми туям, эй ҷони ҷони ҷони ман,

РӮДИ СИР

Сирре надорад рӯди Сир Ҷуз ҳоҷати лабташнагон. Сар мезанад бар ду канор Ҳамчун сари саргаштагон, Дар тобу таб ҳар рӯзу шаб Ҳамчун дили дилбастагон

ТАЛАБГОРӢ

Намедонам, намедонам, Ки ишқат ногаҳон бигрифт Гиребонам, гиребонам. Бимирам чашмаконатро, Бигӯ асли маконатро. Бигӯ, оям талабгорӣ Рухони хунчаконатро. Ту мерафтӣ шукуфонрӯ Гул андар кокулонат

БОРОН

Ту аз чархи барин борӣ, Ба рӯи ин замин борӣ. Бишӯӣ гарди гулҳоро, Нашӯӣ доғи дилҳоро. Борон, борон, Борон, борон, Эй ашки инсон Бар

ҶОМИ ДИГАР

Ин манам бохтадил, Ошиқи ҷонбагарав – Ошиқи тозагуле Аз ҳама куҳнаву нав. Соқиё, ҷоми дигар, ҷоми дигар, ҷоми дигар, Ки дилам хун шуда аз

ХАНДАҲОЯТ

Эй гули ман, Чун ту механдӣ ба сӯям, Хандаҳоят хандаи иқболи ман бошад, Хандаҳоят хандаи омоли ман бошад, Чун ту механдиву механдӣ ба рӯям,

СИТОРАҲО

Шумо гувоҳ будаед Зи рафтагони бонишон. Шумо худ озмудаед Ҳама вафову сидқашон. Ситораҳо, ситораҳо, Ба саҳни беканораҳо Зи ишқҳои рафтагон Шарораҳо, шарораҳо. Чу модарони

ТАНҲО

Рафтам аз хонаи чашми тую аз хонаи дил, Ту бимон бо худу ман бехуду девонаи дил. Баъд аз ин дар ду ҷаҳон Роҳи ман

ИМОНИ ДИЛ

Ишқат имони дилам, қиблаи имони дилам, Зулфи чун силсилаат силсилаҷунбони дилам. «Санаме, санаме, Дара бикшо, манаме». То ба кай пушти дарат Ҳалқа бар дар

ЧАШМИНТИЗОР

Дар дили шабҳо дилам гум мезанад, Ман туро мехоҳаму нози туро. Дар миёни чордевори хаёл Бишнавам аз дур овози туро. Ман фидои нозболини туям,

ГУНОҲАТРО НАМЕБАХШАМ

Гуноҳатро намебахшам, Ки саргардони худ кардию рӯгардон шудӣ аз ман. Гуноҳатро намебахшам, Ки дар даврони мардон ёри номардон шудӣ аз ман. Намебахшам гуноҳатро, Гуноҳатро

ҲАСРАТ

Озори дил ҳаст, осори дил не, Хории дил ҳаст, ғамхори дил не. Сад бори дунё бар дӯши дилҳо, Бар дӯши дунё як бори дил

ШУКРОНА

Ба он модар, ба он манзар Ҳазорон шукру миннат бод, Ки зери гунбади ахзар Туро баҳри дили ман зод. Муборак ҷашни милодат, гули ман,

ВАРЗОБ

Аз синаи хок, аз синаи санг, Мастона оӣ бо шӯру оҳанг, Эй мавҷи бехоб, эй набзи бетоб, Дарёи Варзоб, дарёи Варзоб. Гулбоғ аз ту

ДУО

Ту гули шукуфтарӯӣ, ҳама бехазон бимонӣ, Ту баҳорӣ гулфишонӣ, ҳама гулфишон бимонӣ, Ҳама дам кунам дуоят, ки чунин ҷавон бимонӣ! Ту маро шинохтӣ боз,

ПАНДИ КӮҲНА

Ёрон! Ба каф пиёлаву дар дил ғубор чист? Имрӯз ҳам гузашт, ғами рӯзгор чист? Охир дигар чӣ ҳоҷати панду насиҳат аст? Ҳар дам ғанимат

ХАЗОНРЕЗ

Рӯд аст коҳил, хуршед хаста. Барги дарахтон – боли шикаста. Дар тарфи гулхан аз оби оташ Нӯшед ҷоме бо ҳам нишаста. Бо ҳам бисозед,

ГУЛМАҲТОБ

Гулрези баҳоре буд, Ишқеву хуморе буд. Андар лаби дарёе Лаб бар лаби ёре буд. Ӯ бахти ҷавонам буд, Гӯё ки ҷаҳонам буд. Дар қолии

ГУЛИ НОЧИДА

Чашми сиёҳе доштӣ, Ҳусни илоҳӣ доштӣ. Месӯхтӣ ҷони маро, Барқи нигоҳе доштӣ. Ҳайф аз гули ночидаам, Аз ишқи новарзидаам. Ишқи ман андар сина монд,

НИЁИ

Ҳар кас рӯи ту бинад, бинад рӯи ҷавонӣ, Аз атри кокулонат ёбад бӯи ҷавонӣ. Рӯи хазон набинад Боғи ҳусни рангинат. Доғи гуле набинад Чашмони

ЭЙ БАХТИ МАН

Ишқи ҷавонӣ чун шарар Месӯзадам ҷону ҷигар. Аз синаи пуроташам Ҷуз ғам намегирад хабар. Роҳи ту дур, эй бахти ман, Чашми ту кӯр, эй

ИШҚИ СИНАСӮЗ

Бе ту набуд ранге Дар гулшани баҳорам. Бе ту набуд барге Дар боғи рӯзгорам. Хуш омадӣ ба сина, Эй ишқи синасӯзам. Сӯзат зиёдатар бод

БОЛИ ШИКАСТА

Ёри ягонаи ман, Авҷи таронаи ман, Шарм аз худо накардӣ, Бо ман вафо накардӣ. Тори гусастаи дил, Боли шикастаи дил, Шарм аз худо накардӣ,

ЗИНДАГӢ ДАРЁСТ…

Зиндагӣ дарёст, дарё бигзарад. Ошиқӣ савдост, савдо бигзарад. Чун тамошои ҷаҳон як навбат аст, Навбати мову тамошо бигзарад. Рӯд мехонад тарона. Бод мегӯяд фасона.

МИЖГОНДАРОЗ

Ман будаму ту, ҳам ҷоми бода, Дил бурдӣ аз ман бо чашми сода. Дилама гумраҳ кардиё Бо дилгудозӣ. Умрама кӯтаҳ кардиё Мижгондарозе. Шаб ними

ГӮШАИ ДИЁР

Паҳност баҳру бар, дунёст бекарон, Аммо азизтар бошад маро зи ҷон Як коса оби сард аз оби чашмасор, Як нолаи бадард аз тори обшор.

НОЗАНИН

Шишта будам ними шаб, ки тақ-тақи дарвоза шуд, Омаданҳои ту ёд омад, хуморам тоза шуд. Рӯи гандум дорию чашмони ҷоду, нозанин, Мекушӣ охир маро

ОШИҚАМЕ

Ҳар куҷое биравам, Рӯи ӯ дар назарам. Гар равам аз дари ӯ, Дар ҷаҳон дарбадарам. Дил ҷудо, ақл ҷудо, дида ҷудо ошиқаме, Бахудо, ошиқаме,

НАВРӮЗӢ

Наврӯз лола орад, Май дар пиёла орад, Пайғоми навбаҳорон Бар кӯҳу ёла орад. Наврӯзи навбаҳорон бар дӯстон муборак, Ҷашни гулу муҳаббат дар бӯстон муборак.

ХОСИЯТИ ДУКОКУЛА

«Хосияти дукокула, Ба рӯм задӣ барги гула» Ба рӯм задӣ барги гула, Куштӣ ҳазор булбула. Чи бо итоб меравӣ, чи бошитоб меравӣ, Дили ман

МУБОРАКБОД

Бошад муборак ҷашни ҷавонӣ, Рӯзи муроди ёрони ҷонӣ. Арзад ки имшаб дар пои ёрон Ҳам гул фишонӣ, ҳам дил фишонӣ. Обод бошед, эй ҷуфти

МУБОРАКБОДИ ИШҚ

Дар тобу табат бинам, бехоби шабат бинам, Ҳар лаҳзаву ҳар соат ҳоли аҷабат бинам, Доро шудаӣ, эй дил, ғамҳот муборак бод! Аз санг шарар

РАНҶИ ДЕҲҚОН

Рӯи сурху чашми серу хотири шод, Файзи умру нури бахти халқи озод, Хонаи ободу ободии даврон – Бошад аз дастони деҳқон, Дасти пурэҳсони деҳқон.

ЗАМИНИ НОЗАНИН

Замини нозанин, дар оғуши ту Гулистонҳову бустонҳо шукуфта. Замини нозанин, дар оғӯши ту Далерони Ватан ҷовид хуфта. Ба номи ту суруди ман, Паёми ман,

ИШҚИ ТУ

Бо ёди ту, эй моҳи нав, Ман оҳу ғампарвардаам. Дар роҳи ишқи ту гарав Ҷони ҷавон овардаам. Биншин ба паҳлӯям каме, То рози худ

БАЛЛАДАИ ОФТОБИ НОРАК

Зар аз сандуқи кӯҳ омад ба берун, Раҳо шуд офтоб аз чоҳи Зиндон. Зи кӯҳи Нор банди Нур во шуд – Рамузи роҳи нуронии

СИМЧӮБҲО

Бо нахустин аскари сурх, Бо нахустин духтури рус, Бо нахустин муҳри Шӯро Омадед аз ҷангали паҳновари рус. Чун асое бар заифе, Муттакое бар наҳифе

СУРУДИ ТУНЕЛКОРОН

Санг санг аст, лек дил дорад, Раҳ кушоем дар дили ҳар санг. Нарм созем мо дили сахташ Бо қувои саноеъу фарҳанг. Кӯҳҳоро зи по

СИМЧӮБҲО

Бо нахустин аскари сурх, Бо нахустин духтури рус, Бо нахустин муҳри Шӯро Омадед аз ҷангали паҳновари рус. Чун асое бар заифе, Муттакое бар наҳифе

КӮЧИЁН

Хонаҳои амонати кӯчӣ – Хонаҳои вагонии сайёр Зиндагишон ҳамеша дар роҳ аст Бесукун зери гунбади даввор. Ҳаст андар бисоти соҳибашон Манҷаҳу1 хобҷомаи сафарӣ, Раҳшиносанд,

ҲАМОСАИ ЧАШМУ ЧАРОҒ

Нахустин одаме, к-андар миёни зулматистони муҳити хеш нуре ҷустуҷӯ мекард, Ва андар кулбаи тораш чароғе орзу мекард, Нахустин бор сӯи осмон наззора карду дид

СУТУНҲО

Ҳама чун аскарони сафкашида Ҳазор андар ҳазоранд. Ситода дар рада мисли низомӣ Қатор андар қаторанд. Ҳама чун аскарони навбатӣ дар посгоҳи хеш Гӯё посбони

БУНЁДКОРОН

Дидам, ки чашмҳошон чун чашмаҳои нуранд, Милён киловати нур аз чашмашон ҳувайдост, Ҳар набз ноқили зӯр амсоли ноқили нур, Ҳар дил даруни сина чун

БУНЁДГОҲИ КОХИ НУР

Дар тангнои кӯҳ, Дар ҳавзае, ки мешавад бунёд Кохи нур, Ғавғои маҳшар аст. Ин ҷо на савти хонише, на саҳни ромише, Дунёи дигар аст.

КОРЕЗИ ФИРДАВСӢ

Орзуе дошт Фирдавсӣ ба дил, Ранҷи чандинсола гар судаш диҳад, Баҳри подоши суханҳои баланд Силае гар шоҳ Маҳмудаш диҳад, Дар деҳи Бож аз барои

ВАСИЯТИ ФИРДАВСӢ

Кашф нанмояд ситора дар фалак Ҳеҷ як ахтаршинос андар ҷаҳон Бо умеди он, ки тобад аз само Бар сари ӯ бештар аз дигарон. Шоирӣ

ФИРДАВСӢ ВА ТЕМУР

Масти хун бо савлату боди бурут Чун суи Эронзамин лашкар кашид, Ланг-лангон Темури бедодгар Бар мазори поки Фирдавсӣ расид. Бар сари хоки гиромӣ по

АРВОҲИ ДОМАНГИР

Мепарад рӯҳи Рустами Дастон Ҷониби мулки умри ҷовидон. Рӯҳи Таҳмина – рӯҳи домангир Мепарад аз қафош бо таъхир. Аз миёни ғубори умри абад Акси

НАВҲАИ ТАҲМИНА БАР СУҲРОБ

Таҳминаам, Таҳминаам, Аз дарду ғам ду нимаам. Дар ҳасрати Суҳроби ял Дурҷи ғамон шуд синаам. Суҳроби ман – меҳроби ман, Хуршеди ман, маҳтоби ман,

ОХИРИН ҶАНГИ РУСТАМ

Гурз тобон дар офтоби саҳар, Зери рон Рахши барқҷавлон аст. Мешиносед? Рустами дастон Бар набарди раво шитобон аст. Рӯҳи номурдании Фирдавсӣ Аз куҷое ҳамедиҳад

НАВҲАИ ТАҲМИНА БАР СУҲРОБ

Таҳминаам, Таҳминаам, Аз дарду ғам ду нимаам. Дар ҳасрати Суҳроби ял Дурҷи ғамон шуд синаам. Суҳроби ман – меҳроби ман, Хуршеди ман, маҳтоби ман,

ГИРЯИ КОВА БА ҲАБДАҲ ПИСАРАШ

Даруни синаи сардам дили садпора мегиряд, Миёни хонаи бекӯдакам гаҳвора мегиряд. Зи базми гарми шоҳон хандаи мастона меояд, Ба чашми ман вале ҳар хишти

ПУШТИБОНӢ

Дар ҳама Эрону Тӯрон Ҳамнабарди Рустами дастон касе нест. Ҳамбару ҳамбози ӯ дар рӯи дунё Аз тамоми зодаи инсон касе нест. Хомаи Фирдавсӣ то

ҒУРУРИ РУСТАМ

Ман гардани адовати шайтон шикастаам, Ман муҳраи сиёсати шоҳон шикастаам. Бо гурзи тобдори худ фирӯз будаам, Бо мушти обдори худ сандон шикастаам. Бо рӯҳи