Азизон Архив

Дӯст

Аввал ту буди хайрхоҳ, Кардӣ ба чашми ҳақ нигоҳ. Вақти ту сарфи кор буд, Қори ту шӯҳратдор буд. Баъди ду-се маҳ лек ту Гаштӣ

Интернет қиммат шудаст!

Боло рафтай очаҷон Нархи интернети мо, Ин приёма дар ҷаҳон, Ҳаргиз касе накардаст. Ман китоби гинесро, Даъват кунам биёянд, Ин рекордро сабт кунанд Дар

Меҳмон — Меҳмонхона

Меҳмон омад – хуш омад, Бар манзили мо омад, Қадри ў бошад воло, Худо кардаст, ўро ато. Меҳмон аст зеби хона, Ё дар даргоҳи

САД ҶОН ФИДОИ ДӮСТ

Бархез, то ниҳем сари худ ба пои дӯст, Ҷонро фидо кунем, ки сад ҷон фидои дӯст. Дар дӯстй мулоҳизаи маргу зист нест, Душман беҳ

Шери Модар

Модарам ин ранги зарду оҳи пурдардам надид Сухтам ман аз ғаму у чашми гирёнам надид. Гуфт ки нонёб шав то бурдаи нонат хурам, Ман

ФИРОҚНОМАИ ПАДАР

Бо сактаи дил ту аз ҷаҳон бигзаштӣ, Шуд ҳасрати мо, падар, ҷавон бигзаштӣ. Гар зиндагият ба даҳр осон нагузашт, Осон ту вале фариштасон бигзаштӣ.

Мехри Модар

Гуянд маро чу зод модар. Пистон баз даҳон гирифтан омӯхт. Шабхо бари гаҳвораи ман. Бедор нишасту хуфтан омухт. Дастам бигирифту по ба по бурд,

БО ПАДАР ХУРСАНД БУДАМ

То падар буд шодӣ доштам ҳам нишот, Ғам ба ҷои шодӣ омад чашм пӯшид аз ҳаёт. *** Бар сари болини ӯ чандин табибон омаданд,

ПАНДИ ПАДАР

Чун падарро мо намудем гӯру чӯб, Аз падар бо мо бимонд чанд панди хуб: *** Одамон аз маърифат ёфтанд қадр, Маърифатдорон нишинанд ҷои садр.

ПАДАР ВА ФАРЗАНДОН

Даҳ писар аз як падар ёфт парвариш, Рафт сиёҳӣ аз сару аз мӯи риш. *** Вақти пирӣ он падар афтод зи по, Гуфт бо

ФАРЗАНД

“Фарзанди хуб боғи падар, Фарзанди бад доғи падар”. *** Кор меравад вақти саҳар, Бо як азобе он падар. *** Фарзанд, фарзандони ӯ, Доим хӯранд

КАМПИРОНИ ҒОРАТГАР

Ҳар ҷо худой ё тӯй Он кампирони пургӯй Ҳозир шаванд дар он ҷо Шинанд бо ҳам рӯ ба рӯ. *** Карда насиҳат бисёр Ба

ПАДАРНОМА

(Силсилаи шеърҳо) ПАДАР Вақти пирӣ бар падар роҳати ҷон лозим аст, Як паноҳгоҳ аз ҳавои барфу борон лозим аст. *** Ҳам зану фарзанди худ

ЗАНҲОИ ДЕҲОТ

(Ба апаҳоям Нигина ва Бибиҷон) Ин занҳои деҳотӣ Гоҳ-гоҳ пазанд чапотӣ, Ба шаҳр раванд ба хешон. Бо худ баранд савғотӣ *** Вақти саҳар ширавған

Шеър дар васфи модар, аз Лоик ва дигарон

Аё модар – табиат, гар зи ман месохтӣ кӯҳе, Паёпай ашкҳоям мисли дарё паст мерафтанд. Ва армони дилам як порасанги сард мегардид, Тамоми орзуҳо

ДӮСТИ ХУДО

Худоё, дӯсти худро хуб шиносӣ, Зи нодонӣ надонем қадшиносӣ. *** Надоранд давлату онон фақиранд, Ба чашми аҳли олам як ҳақиранд, *** Зи мардум ҳеҷ

Табрикоти 8 март барои Бонувон — Модарон

Табрик гуем Шуморо, Бо ин иди баҳорӣ, 8-уми март муборак, Бонувони гиромӣ, Пеш аз ҳама саломат, Бошед аз самими дил, Чеҳраҳои шумоён, Пурнуриаш намоён.

ЁДИ МОДАР

Модарам, ей модарам, эй модарам, Модари дар зиндагӣ бахтоварам. Меҳри покатро ба дил мепарварам, Чун ту ҳастӣ такягоҳу ёварам. Модаро, боломақомӣ, Мояи номусу номӣ.

Шеър дар васфи модар

Азизу меҳрубонам кист? Модар Фуруғи дидагонам кист? Модар Забони модарӣ омӯхт бар ман Ҳамеша дар забонам кист? Модар Сафои рӯи одам офтоб аст Сафои

Фахр

Аё модар – табиат, гар зи ман месохтӣ кӯҳе, Паёпай ашкҳоям мисли дарё паст мерафтанд. Ва армони дилам як порасанги сард мегардид, Тамоми орзуҳо

МОДАР

Бувад зебо ҳати ман ба модар Баробар кист? дар дунё ба модар! Азизон, қадри модарро бидонед, Набошад ҳеҷ кас ҳамто ба модар. Аё модар,

ОШНО

Касе хоҳад, ки санҷад ошноро, Бифаҳмад  баъдтар бад ошноро. Ба дарё ғарқ шавад гар ошное, Бубинад даст нагирад ошноро. Суханчин ё хабаркаш, ё табаҳкор,

ДОРЕМ БА ПИРОН ЭҲТИРОМ

Дорем ба пирон эҳтиром, Аз рӯи меҳр гӯем салом. Онон бигӯянд дар ҷавоб. Ваъалайкумус- салом. Моро насиҳат мекунанд, Хоҳ субҳ бошад, ё ки шом.

ЗАНОНИ ДАВРОНИ ПЕШ ВА ҲОЗИР

Занҳо пештар ибо аз чашми мардон доштанд, Наварӯсон куртаи парпаргиребон доштанд. Моҳ ҳам аз ҳуснашон дар осмон мекард рашк, Як ҷаҳон ҳусну малоҳат ҳамчун

ДАСТҚАПАКИ ИМОН

Дар олам хонае бе дар набошад, Дари бе дастқапак беҳтар набошад. Зарур аст дасқапак имони моро, Чунин фикр баъзеро дар сар набошад. Гапи беҳуда

Бибиҷон

Бибиҷони, ҷони ман, Шумо дар дилу ҷони ман! Мо шуморо дӯст дорем! Ба шумо ин шеро мехонам.   Имруз рузи шумо аст! Зодрузи шумо аст!

Насиҳати модар

Модарам мегуфт доим вақти хоб: «Хоб кун, албатта, бо паҳлуи рост! Он ҳама коре, ки ният мекунӣ, Сар бикун бо қувваи бозуи рост. Нонро

Модар

Балогардони ман, боши ҳамеша Ҷудо аз ту дилам ором намеша Тамоме умри ман банди нафасҳо Ба қалби ман зада ишқи ту реша Гулам ҷонам

Бедорхобӣ

Бо ту ҳар чӣ рўзҳоям офтобӣ, офтобӣ, Бо ту ҳар чӣ шомҳоям моҳтобӣ, моҳтобӣ. Орзуи ошиқона зистан дар ман шукуфад Тоза аз нилуфару сабзу

Чистон дар бораи (Падар)

Бо будани кӣ Мо тинҷу обод? ( Падар)

Чистон дар бораи (Модар)

Аз будани кӣ Мо ҳамеша шод? (Модар)

Олуча гули бодом

Олуча гули бодом, Ман чойкашакӣ бобом, Бобом шишта чой нӯшад, Ман чойкашаки бобом.

Салом Модар

Бо номи ту ин калом, модар, Бар пири ту эҳтиром , модар! Ҳар соату субҳу шом, модар! Аз ҷону дилам салом,модар! *  *  *

Чистон дар бораи (Фазанд)

Кафшери муҳаббат он, Қаандили хонадон  он. Пайванди насле  ба асл. Кист он? Канӣ гӯетон! (Фарзанд)

Чистон дар бораи (Фарзанд)

Гул не, чу гул мебӯӣ, Ҷон нею ҷон мегӯӣ. Гирӣ ҳар гаҳ сари даст, Гӯё аз нав  мерӯӣ. (Фарзанд)

Табрикоти Иди байналхалкии занон 8 -март

Муҳтарам занону гулдухтарони азизу дилороӣ мо! Ба Шумо Иди байналхалқии занон ки ҳамасола санаи 8-уми март ҷашн гирифта мешавад, муборак гуфта бароятон саодатмандӣ, саломатии

ОТАШИ ИШҚ

Ба гумонам, ки ҷадди ман Зардушт, На ба ҳар оташе садоқат дошт, Оташи ишқро парастиш кард К-у ба дил нури зиндагӣ мекошт!   Шояд

Ҳар шаб чу шамъ дорам сӯзу гудоз

Ҳар шаб чу шамъ дорам сӯзу гудоз бе ту, Чун кокулат намояд шабҳо дароз бе ту. Мардам ниҳода носур бар захми синаи ман, Бемориям

Фарзанди ноқобил

Аз мураббӣ баски рам хӯрда дили бадхӯи ман, Муттако море бувад хуспида дар паҳлуи ман. Мекунад фарзанди ноқобил падарро мунфаъил, Гиря аз беҳосилӣ по

Лаби ёр маза мета

Эй бе лаби ту хушк даҳони пиёлаҳо, В-аз дурии ту ғарқа ба хун доғи лолаҳо. Хат нест он, ки бар рухи ҷонон дамидааст, Хубон

ДЎСТ МЕДОРАД ДИЛАМ ҶАБРУ ҶАФОИ ДЎСТРО

Дўст медорад дилам ҷабру ҷафои дўстро, Дўсттар аз ҷону сар дарду балои дўстро. Заҳмати худ бо табиби муддаӣ хоҳам намуд, То бисозад чораи дарду

ОШЎБИ ҶОНӢ

Ошўби ҷонӣ, шўхи ҷаҳонӣ, Беэътиноӣ, номеҳрубонӣ. Гоҳам навозӣ, гоҳам гудозӣ, Гоҳе чунинӣ, гоҳе чунонӣ. Аз ту сабурӣ кардан, нигоро, Натвон, валекин ту метавонӣ. 3-ин

ГУФТАМ: БА ЧАШМ!

Ёр гуфт: аз ғайри мо пўшон назар, гуфтам: ба чашм! В-он гаҳе дуздида дар мо менигар, гуфтам: ба чашм! Гуфт: агар ёбӣ нишони номи

ОФАРИН

Эҳдо ба хунёгари мумтоз Давламанди Хол Аз суруди роғи ту навбаҳор Мерасад дар боғу роғи кӯҳсор. Аз навоят бишкуфад гулҳо қатор, Офаринат бод, Давлатманди

МОДАР

Модарам, олиҳаи покии ишқ, Бо дили покиза покам зодаӣ. Аз вуҷуди поки худ чун меҳри пок Шири поки модариям додаӣ. Покият аз пушти поки

ХУШДОМАН

Дидори Шумо ҳамеша гарму ширин, Гуфтори Шумо ҳамеша нарму ширин. Дилсӯзи манеду меҳрубони дерин, Хушдомани хушзабони ман, хуш бошед! Ҳастии Шумо ба хона орад

ПАДАР

Кош, рӯзе меҳмони ман шавӣ, Меҳмони духтари худ эй падар! Кош бо дидори худ равшан кунӣ Хонадони духтари худ, эй падар! По бимон бар

СИПОСНОМА

Модарам, эй модари ҷонпарварам, Пеши поят сар ниҳам, эй сарварам! Кӯдакам ман дар нигоҳат то ҳанӯз, Мегузорӣ дасти шавқат бар сарам. Дӯст медорам туро,

Агарчи сӯхтам як шӯъла рухсори ту мехоҳам.

Агарчи сӯхтам, як шӯъла рухсори ту мехоҳам, Хуморолудаам, чашмони айёри ту мехоҳам. Туӣ танҳову ман танҳо, ду танҳоем дар дунё, Ҳама дору надорамро нигаҳдори

ҒУРУРИ РУСТАМ

Ман гардани адовати шайтон шикастаам, Ман муҳраи сиёсати шоҳон шикастаам. Бо гурзи тобдори худ фирӯз будаам, Бо мушти обдори худ сандон шикастаам. Бо рӯҳи

ПИСАРИ ҲАЖДАҲУМИ КОВА

Одамизод ҳанӯз озурдаст Аз ҳама ҷангу ҷадалҳои қадим. Одамизод ҳанӯз ошуфтаст Аз ҳама шӯришу балвои қадим. То абад одамӣ хундор бувад Аз ҳама душмани

РУБОИЁТ

Бар мадфани модарам чу гул бигзорам, Ман мӯи сафеди хешро бишморам. Чун панҷаи хуршед сарам бинвозад, Аз панҷаи нарми модарам ёд орам. Ёрон ҳама

ҚАСИДАИ МОДАР

Фатҳу кушоиш орад дасти дуои модар. Бишнид гар садоям дунёи сахтгӯшон, Ангезаест шояд аз аллаҳои модар. Гар шеъраке сурудам аз буду аз набудам, Дар

МОДАРАМ, ЭЙ МОДАРИ ДУНЁНАДИДА

Рӯзҳои шоду беосебамон буд. Як дарахти себамон буд. Зери боли шохҳояш ҷойгоҳи хобамон буд, Нонамон буд, обамон буд. Модарам дар ҷода мегашт, Хушқаду озода

СУОЛ АЗ МОДАРИ ТОҶИК

Модари тоҷики ман, Эй модари бисёрфазанд, Дар мақоми аввалӣ дар силки зодан, Дар мақоми аввалӣ ҳам низ дар фарзанд мурдан… Зоданат оё барои оҳу

ҲАҚҚИ МОДАРӢ

Эй дарахте, ки ман зи шохаи ту Гоҳу бегоҳ мевае хурдам, Ҳам зи чӯби туву зи сояи ту Баҳри ҳоҷот баҳрае бурдам, Пеши ман

КАТИБАЕ ДАР ПУШТИ ВОПАСИН АКСИ МОДАРАМ, КИ МУҲИДДИН ОЛИМПУР БАРДОШТААСТ

Қиблагоҳам! Модари олампаноҳам! Дастҳо дар пеши бар дар пеши дар истодастӣ ҳанӯз. Аз дару даргоҳи ман ҳарчанд рафтӣ зери хок, Ҳамчунон тимсоли меҳру эътиқодастӣ

МОДАРИ БЕЧОРА

Дар миёни кӯҳсорон Бо навои обшорон, Бо сафои чашмасорон, Бо суруди боду борон, Бо дуруди навбаҳорон Ҷон ато кардӣ маро, Ҷон ато кардию худро

СУРУДИ МОДАР

Тифли гирёнам, калон шав, Дар ҷаҳон аз ман нишон шав, Достон шав! Достон шав! Ганҷи шаҳворам ту бошӣ, Бахти бедорам ту бошӣ, Дар ҷаҳони

Толеъ агар мадад кунад

Толеъ агар мадад кунад, доманаш оварам ба каф, Гар бикашам, зиҳӣ тараб, в-ар бикушад, зиҳишараф! Тарфи карам зи кас набаст ин дили пурумеди ман,

МУНОҶОТ БА МОДАР

Ғабғаби пурчину абрӯи дуранг, Эй дареғ, ангуштҳо чангак шуда, Зиндагӣ аммо раҳо гашта зи чанг… Об меояд зи чашми обрав – Обҳое, ки гузашта

Дӯст

Мархабо, эй пайки муштоқон, бидеҳ  пайғоми дӯст, То кунам ҷон аз сари рағбат фидои номи дӯст. Волаву шайдост доим ҳамчу булбул дар кафас, Тӯтии

ДОМОНИ МОДАР

Вақти тифлӣ, вақти роҳ омӯхтан, То наафтад, дошт ӯ аз домани ту. То намонад дасту пои баста дар гаҳвора танҳо, Дошт ӯ аз домани

Оҳ модар!

Гул буду гулдастабандӣ айб буд Дар замони навҷавониҳои ту. Лек акнун зиндагӣ ранге гирифт Аз талошу ҷонфишониҳои ту. Кӯдакони хору зорат чун кабӯтарҳои ром

МОДАР

Бӯи ҷону бӯи нону бӯи пистон, Бӯи гулҳои баҳори баччагӣ, Бӯи шири гарми навдӯшида меояд зи дастони ту, модар. Дар рухат ожангҳо чун сатри

ФАРЗАНДОН

Ту ҳайрон мешавӣ, модар, Ки ман, фарзанди ту ҳар сол як бор Дурӯза меҳмонӣ мебиёям. Пас аз сайру сафар аз шаҳрҳои номию зебо, Харида

БА МОДАРАМ

Ба кунҷи сандалӣ биншаста шабҳо, модари пирам, Ту шояд ҷомаи домодӣ медӯзӣ ба сад нийят, Ки рӯзи тӯй дида бар қади ман, бишканӣ армон,

НАСИҲАТИ МОДАР

Модарам мегуфт доим вақти хоб: «Хоб кун, албатта, бо паҳлӯи рост! Он ҳама коре, ки нийят мекунӣ, Сар бикун бо қувваи бозуи рост. Нонро

МЕРОСИ ПАДАР

Гирифторам чунон дар қабзаи сахтӣ, (Агар ҷамъ оварӣ имрӯз дар як ҷо Ҳама бадбахти оламро Ту аз мисоқ то ҳоло, Надида мисли як тоҷик

ПАДАРАМ, ВО ПАДАРАМ

Эҳдо ба равони тобноки Муродуллоҳи Шерализода Падарамро куштанд. Осмоно! Падаро! Бепадароне падарамро куштанд. Падари оқилу соҳибназарамро куштанд, Падари қобилу соҳибҳунарамро куштанд. Дилу ҷону ҷигарам

ЗАРАФШОН, МОДАРИ ЗОРАМ…

Зарафшоно, чӣ монд аз он зарафшонит? Зарафшон, модари ҷон, шӯри пешонит! Зарафшоно, ки мегӯяд зарафшонӣ? Зарафшоно, ту ҳоло заҳрафшонӣ! Чу тифлонат зи барги талхи

Шеър дар васфи фарзанд

Фарзанд ин лаззат аст, Фарзанд аз лаззат аст. Чу меҳр ба ӯ диҳӣ, Зинҳор ту хорӣ набинӣ.