Навруз Архив

ҚАБОИ НАВАРӮСОН

Маро аз меҳру армон офариданд, Барои ман туро ҷон офариданд. Туро ҳусну ҷамоли хубрӯён, Маро шайдои даврон офариданд. Ту хушрӯӣ, ту хушнӯӣ, ту хушбӯ,

ИСТИҚЛОЛ

Зиндагӣ дар ватанам озодист, Нафаси дил ба танам озодист. Мезанад болу бувад болида, Маънии ҳар суханам озодист. Ғунча-ғунча-ст ҳама вораста, Бар-барги чаманам озодист. Гулфишонист

ДАРЁИ ДӮСТӢ

Аз қатра пуроб гашта ҷӯбор, Ҷӯбор ба рӯд рафта пайваст. Гар қатра ба ҳамдигар наёмехт, Сад сол зи банди кӯҳ намераст. Ин аст, ки

БАҲОРИЯ

Чун шуд вазон зи тарфи чаман боди навбаҳор Он дам ба дил фитод маро ёди навбаҳор. Болидааст ҷон ба тану дил ба синнам, Наздик

БАСКИ АНДАР БОҒ АЗ ҶАННАТ АСАР ДОРАД БАҲОР

Баски андар боғ аз ҷаннат асар дорад баҳор, Ҷомае ҳамчун пари тӯтӣ ба бар дорад баҳор. Дам ба дам ой инасон дар ишратободи чаман

РУБОӢ

Фасли Наврӯзу навбаҳор омад, Мафсими сайри лолазор омад, Кудакони асири мактабро Щоҳиди айш дар канор омад.

БАҲОР

Сайра гулзорре, ки, ё раб, дар назар дорад баҳор, Аз паси тофус доман дар камар дорад баҳор. Шабнами моро ба ҳайрат об мебояд шудан,

БАҲОРИЯ

Саҳар, ки булбули шӯрида нолае сар кард. Зи хун дида гули сурх домане тар кард. Кулоҳгӯшайи худро шикаст гул ба чаман, Банафша саҷдаи таъзимро

РАВШАНИИ КАНОР КУ?

Фасли баҳор мерасад, бодайи хушгувор ку? Бар сари раҳ нишаста гул, замзамайи ҳазор ку? Гул ба чаман кушодааст чодари чархи нилгун, Соғари айш карда

НАВБАҲОР АСТ

Навбаҳор аст, ҳаво ташна дар ин гулзор аст, Шинаву ҷоми маю соғари гул саршор аст. Чун чаман соҳиби анҷому сару гул набувад, Дидайи абр

ОМАД БАҲОРУ САЙРИ ГУЛИСТОН ҒАМИНАМ АСТ

Омад баҳору сайри гулистон ғаминам аст Базми висоли ғунчайи хандон ғанимат аст. Бо қамоти хамида равам сӯйи бӯстон, Наззорайи бунафшаву райҳон ғамимат аст. Эй

МУҚАДАМАИ ҚАСИДА НАВРӮЗӢ

Навбаҳор омад, гулистон аз пайи нашъунамост, Ғунчахуспони чаноро ғунчайи гул муттакост . Со дарӯёнро барад аз ҷо ҳайвойи сабзааш, Сабзхаттонро насими сунбулаш кокулрабост. Нозбӯро

ЛОЛА БАР НОХУН ҚАЛАМ БИНҲОД БАҲРИ ИМТИҲОН

То қалам шуд сунбули тар дар саводи бӯстон, Лола бар нохун қалам бинҳод баҳри имтиҳон Гавҳари назме, ки шабнам баҳри гул иншон намуд, Булбул

ГУЛИ СУРХ

Соқиё, хез, ки омад ба тамошо гули сурх, Боғ шуд базму қадаҳ лолаву саҳро гули сурх. Боз шуд оташи хокистари булбул равшан, Ки барафрӯхта

БАРОИ ГУЛ ЧАМАН ОРОСТ САБЗА

Чу Хизри бӯстон бархост сабза, Барои гул чаман орост сабза, Гахе пинҳон, гаҳе пайдост сабза, Геҳе зеру гаҳе болост сабза. Магар сармояйи савдост сабза,

ЛОЛА БАРОМАД ЗИ БОҒ СУРХУ СЕФЕДУ СИЁҲ

Лола баромад зи боғ сурху сафеду сииёҳ, Марҳами дил шуд ба доғ сурхум сафеду сиёх. Бо руху холи зақан субҳ баромад чу меҳр, Он

ЁФТ ТАХТИ ЧАМАН АЗ БАХТИ ҲУМОЮН ҒУНЧА

Ёфт тахти чаман аз бахти ҳумоюн ғунча, Тоҷвар низ шуд аз толеъи маймун ғунча. Боғро чашм расидаст магар аз наргис, Ки баровард лабу медамад

ҶАВОНОН РӮЙ ДАР САҲРО НИҲОДАНД

Саҳаргоҳон, ки абри навбаҳорон Ба ишрат хайма зад бар кӯҳсорон, Бисоти кӯҳ шуд аз лола худранг, Баромад лаъли сероб аз дили санг. Ба ишрат

НАВБАҲОР ОМАДУ ШУД МАНЗИЛИ ХУРШЕД БАДАЛ

Навбаҳор омаду шуд манзили бадал, Чашмай ҳут равон шуд ба чарогоҳи ҳамал. Боғ имрӯз биҳишт асту ҷавон аст чаман, Ҳамчун ҳурони биҳиштӣ ҳама пӯшида

БИКШОД НИҚОБ АЗ РУХИ ГУЛ БОДИ БАҲОРОН

Бикшод ниқоб аз рухи гул боди баҳорон, Шуд тарфи чаман базмгаҳи бодагусорон. Шуд лоласитон гарди гул, азбаски ниҳоданд Рӯ сӯйи тамошойи чаман лолаузорон. Дар

БОД ГУЛЗЕР ШУД…

Бод гулрез шуду бар сари гул жола чакид, Об дар ҷӯю зи пероҳани ҷӯ сабза дамид. Гул зи рух пардаву наргис ба чаман чашм

БУЛБУЛОНЕ, КИ ДАР МАВСИМИ ГУЛ ХОМӯШЕМ

Дӯстон, вақти гул он беҳ,ки ба ишрат кӯшем, Сухани пири муғон аст ба ҷон, май нӯшем. Нест дар кас караму вақти тараб мегузарад, Чора

ЗИ КӯЙ ЁР МЕОЯД НАСИМИ НАРВӯЗӣ

Зи кӯй ёр меояд насими боди наврӯзӣ, Аз ин бод ар мадад хоҳӣ чароғи дил барафрӯзӣ, Чу гул гар хурдае дорӣ, худоро, сарфи ишрат

ХАБАРИ ГУЛ

Овард ба мо булбули ошиқ хабари гул: Ҷуз булбули гулдӯст кӣ донад хатари гул? Ҳарчанд ки дар гул ҳама хубиву хушӣ аст, Бу мул

ОМАД БАҲОРУ МАВКИБИ ГУЛҲО РАСИДААСТ

Омад   баҳору   мавкиби   гулҳо   расидааст, Лола  алам  ба  кӯҳу    ба  саҳро   кашидааст. Булбул    суруд    гуфта,   сарандоз гашта  сарв, Ғунча   зи  завқи  ҷуббаи   хазро    дирадааст.

ҲАББАЗО, НУЗҲАТИ АЙЁМИ БАҲОР

Ҳаббазо, нузҳати айёми баҳор, КИ барад з-аҳли хирад сабру қарор. Вақти он аст, ки аз хона кунад Ба тамошо сӯйи гулзор гузор. Дашт аз

ЧАМАН ДИЛБУРДАЙИ ОЙИН МЕКУНАД БОЗ

Чаман дилбурдайи ойин мекунад боз, Ҷаҳонро лола рангин мекунад боз. Насими хуншафас бо ғунча ҳар дам Ҳадиси нофаи Чин мекунад боз. Шукуфа ҳар заре,

ХУШ БУВАД СОҒАРИ ПУРБОДА ДАР ФАЙЁМИ БАҲОР

Хуш бувад соғари пурбода дар файёми баҳор Хуш бувад соғари пурбода дар айёми баҳор, Хоса дар сояйи гулҳои тарандоми баҳор Ошиқи зори баҳор аст

РОҲИ БӯСТОН

Саборо гоҳи он омад, ки роҳи бӯстон гирад, Замонро сабза дар дебову гул дар парниён гирад. Ҷанҳад аз чашм мавҷи обу ларзоон дар замин

ЭЙ БОДИ НАВБАҲОРӣ!

Эй боди навбаҳорӣ, бӯйи биҳишти дорӣ, Аз сӯйи гул расидӣ ё пайки он нигорӣ? Не, инчунин насиме аз гулистон наёяд, Маълум шуд зи бӯят,

ТАРАБ, ЭЙ ДИЛ, КИ НАВБАҲОР ОМАД

Тараб, эй дил, ки давбаҳор омад, Аз сабо бӯйи зулфи ёр омад. Ҳон назора, ки гул ҷамол намуд, Бин тамошо, ки навбаҳор омад. Ба

ОМАД БАҲОРО ОШИҚОН

Омад баҳори ошиқон, то хокдон бӯстон шавад, Омад нидойи осмон, то мурғи паррон шавад. Ҳам баҳр пургавҳар шавад, ҳам шӯра чун кавсар шавад, Ҳам

АЛАМИ ДАВЛАТИ НАВРӯЗ БА САҲРО БАРХОСТ

Алами давлати наврӯз ба саҳро бархост, Заҳмати лашкари сармо зи сари мо бархос. Бар арӯсони чаман баст сабо гуҳаре, Ки ба ғаввосии абр аз

ТОЗАВУ ХУРРАМ АСТ ЧУН РУХИ ЁР

Тозаву хуррам аст чун рухи ёр Саҳни гетӣ зи рангу бӯйи баҳор. Даштор аз зумуррад аст бисот, Кӯҳро пурабарҷад аст канор. Чатри беҷода манбаи

ХАБИРИ ГУЛ БА ЧАМАН МЕОРАНД

Хабари гул ба чаман меоранд, Роҳати ҷон сӯйи тан меоранд. Хубрӯёни раёҳин обе Ба рухи кори чаман меоранд. Нафаси бодщи сабо, пиндорӣ, Корвоне зи

ДУРРУ ГУҲАР БА САРИ ОЛАМ НИСОР

Вақти сабӯҳ ҳаст, биёр, эй нигор, Ҷоми май, он дофеъи ранҷи хумор. Рӯйи тараб кай бувад аз мо ниҳон, Гашта чунин ҷеҳрайи субҳ ошкор.

ЧУН ХАЙМА КАШИД ГУЛ БА САҲРО…

Чун хайма кашид гул ба саҳро, Шуд хок ба рӯи гул мутарро. Хандид шукуфа бар дарахтон, Чун сиккаи рӯи некбахтон. Аз лолаи сурху аз

АЙБАИ ҒУНЧА БАРФУРӯХТ МАШЪАЛАЙИ ГУЛИСТОН

Боди сабо барфурӯхт машъалайи гулистон, Шамьи гуҳабор гашт гулбин парвинфишон. Айбаи ғунча кушод размакушойи баҳор, Сидрайи аксун ниҳод бар китифи арғӯвон. Нофайи тотор гашт

ЧУ ОЯД БА СӯЙИ ҲАМАЛ ОФТОБ

Чу ояд ба сӯйи ҳамал офтоб, Ҷаҳонро шавад тоза аҳди шубоб. Сабо бехабарвор дар бӯстон, Зи рухсори гуд даррабояд ниқоб. Хуш ояд дар ин

РӯЗИ БОЗОРИ ГУЛУ РАЙҲОН АСТ

Рӯзи айшу тарабу бӯстон аст, Рӯзи бозори гулу райҳон аст. Тӯдайи хок абиромез аст, Домани хок абирафшон аст. Лола бар шохи зумуррад ба масал

АЗ РӯЗГОРИ ГУЛ

Гетӣ биҳиштовр шуд аз рӯзгори гул, Дар боғ бишкуфид рухи чун нигори гул. Шуд зоғ чун Уторид дар боғ сӯхта, То шуд падид ҷеҳраи

САБЗАҲО ЧУН НАҚШИ ДЕБО ДИЛБАРИ ЗЕБО ШУДАНД

Сабзаҳо  чун нақши  дебо  дилбари  зебо  шуданд, Абр   дебобоф  шуд,   то  сабзаҳо   дебо  шуданд. Қатрайи  борон  ба ашки  дилбарон  монанда  шуд, Роғро  чун  рӯйи

БАШОРАТ ОРАД АЗ НАВРӯЗ МОРО ҲАР ЗАМОН ЛАКЛАК

Башорат орад аз Наврӯз моро ҳар замон лаклак, Кунад ғамгиндили мо з-он башорат шодмаон лаклак. Шавад холӣ зи барфу зоғ паҳнои замин яксар, Зи

АЙЁМИ ҶАВОНИСТ ЗАМИНРОВУ ЗАМОНРО

Наврӯз ҷавон кард бадал пиру ҷавонро, Айёми ҷавонист заминрову замонро. Хар сол дар ин фасл барорад фалаки пир Чун табъи ҷавонони ҷаҳондӯст ҷаҳонро. Бигрифт

ҶАШНИ ФАРХУНДАИ ФАРВАРДИН АСТ

Ҷашни фархундаи фарвандин аст, Рӯзи бозори гулу насрин аст. Об чун оташи удафрӯз аст, Бод чун хоки абирогин аст. Боғ пероста гулзори биҳишт, Гулбун

ҒУНЧАИ ГУЛ

Як шаб аз навбаҳор вақти саҳар, Бод бар боғ кард роҳи гузар, Ғунчаи гул паём дод бо вай, Гуфт: бар боғ омадам андар, Хаймоҳа

НАВРӯЗ ХУШ АСТ

Бар чеҳраи гул насими Наврӯз хуш аст, Дар саҳни чаман рӯи дилафрӯзхуш аст. Аз дай, ки гузашт, ҳар чӣ гӯӣ, хуш нест, Хуш бошу

ЧУН БАҲОР ОЯД

Ҷаҳон аз хулд гӯӣ моя гирад, чун баҳор ояб, Ба чашм аз дурр ҳар даште бистои пурнигор ояд. Болойи хайрию дарди шақоиқро пизиш ояд,

АБРИ БАҲОР

Сиришки абр ба кардори лӯълӯӣ лолост Насими бод ба кирдори анбари сорост. Сипоҳи барф рамиду сипоҳи лола расиид, Хурӯши зоғ нашасту хурӯши фохта хост.

БОДИ НАВРӯЗӣ

Боди наврӯзӣ ҳаме дар бӯстон бӯтгар шавад, То зи сунъаш ҳар дарахте лӯъбате дигар шавад. Боғ ҳамчун кулбаи баззоз пердебо шавад, Бод ҳамчун таблаи

БОДИ АНБАРСӯЗ

Ин яке бурд сӯи кӯҳсор аз марғзор, В-он гулоб овард сӯи марғзор аз кӯҳсор. Хок пиндорӣ ба моҳу Муштарӣ обиста аст, Мурғ пиндорӣ, ки

БОДИ НАВРӯЗӣ

Боди наврӯзӣ ҳаме дар бӯстон зоҳир шавад, То ба сеҳраш дидаи ҳар гулбоне нозир шавад. Гул, ки шаб соҳир шавад, пажмурда гардад бомдод, В-ин

ХУРРАМ РӯЗГОР ОЯД

Ҳаме гуфтам, ки вай бошад, ки хуррам рӯзгор ояд, Ҷаҳон а нав ҷавон гардад, баҳори ғамгусор ояд. Баҳори ғамгусор ояд, ки ҳар касро ба

БИШКУФТ ҶАҲОН

Навбаҳор омаду бишкуфт ба як бор ҷаҳон, Бар сар афканд замин, ҳар чӣ гуҳар дошт ниҳон. То зи хобби хуш бишкофт гули сурӣ чашм,

ҶАШНИ ФАРРУХ

Ҷаҳон анҷуман шуд барии тахти ӯй, Аз он баршуда фарраи бахти ӯй, Ба Ҷамшеди-бар гавҳар афшонданд Мар он рӯзро рӯзри  нав хонданд. Сари соли

Наврузи дилбар

Дилбозии дилбарона дорад Наврӯз, Нозу нафаси занона дорад Наврӯз. Монанди арӯсакони гулпероҳан, Сад ишваю сад баҳона дорад Наврӯз, Аз навдаи гул чу майдабофӣ карда,

Наврузро ба навбахорон

Навруза ба навбаҳор кай мебинам Гулҳора ба шаш қатор кай мебинам Гулҳора ба шаш қатор дар фасли баҳор Дунёра ба як қарор кай мебинам.

Наврузи дилафруз

Кунун хӯрд бояд майи хушгувор, Ки май бӯи мушк ояд аз ҷӯйбор. Ҳаво пурхурушу замин пур зи ҷӯш. Хунак он ки дил шод дорад

Бакои Навруз

Навруз ки бар замин бувад ҳуснфизо, Рафтанд чи асрҳову урост бақо. Хоҳи ту агар бақои умрат бошад, Бар руи замин ба мисли Навруз биё!

Лола баромад дар Навруз

Навруз шуду лолаи хушранг баромад, Булбул ба тамошои даъфу чанг баромад, Мурғони ҳаво ҷумла бикарданд парвоз, Мурғи дили ман аз қафаси танг баромад.

Навруз омад

Зимистон рафтаву Навруз ояд Башорат ҳаркуҷо: Хушруз ояд! Нидо омад зи пушти куҳи фарёд Ки имшаб назди мо Фируз ояд Биё гулҳои ишқу меҳрубонӣ

Наврузи навбахорон

Омад баҳори хуррам, бо рангу рӯи тийб, Бо сад ҳазор накҳадту ороиши аҷиб. Шояд, ки марди пир ба-д-ин гаҳ шавад ҷавон, Гети ба дил

Назмхои Наврузи

Навруз расид ёри дирузии ман Як руз биё барои дилсузии ман Ғамхои ту куҳнаанд, аммо имруз Хуштар зи ғами ту нест наврӯзии ман Дар

НАВРӮЗӢ

Наврӯз бар дар омада, ёрон, ба ҳам расед, Ба хандаҳои беғаши орӣ зи ғам расед. Наврӯзро рисолати ишқ офаридан аст, Эй ошиқон, ба қиммати

ҒАЗАЛИ БАҲОР

Чашми бадмасти маро шеваи дилдорӣ деҳ Ба дили бехабарам пайки гирифторӣ деҳ. Ба дили соддаи ман эй нафаси наврўзӣ Ҷавҳари теғ бидеҳ, ханҷари айёри

Ба хок гардонад

Чун лола ба навруз қадаҳ гир ба даст, Бо лоларухе агар туро фурсат аст. Май нуш ба хуррами, ки ин чархи кабуд Ногоҳ туро

Навруз муборак бод!

Муборак бод Наврӯз бар тоҷику бар тоҷикистонӣ, Азизони дилу дида, муборак иди орёнӣ, Расидем боз бар Навруз, ба соли нав, ба рӯзи нав, Дар