Сулху Вахдат Архив

СУРУДИ ХАЙРБОД

Ба ёди Қаҳрамони Иттиҳоди Шӯравӣ (Исмоил Ҳамзаалиев) Боз меояд баҳору боз механдад чаман, Нури маҳ дар рӯи раҳ аз сояҳо гул меканад. Захми ман

ПАЁМИ ВАҲДАТ

Аз роҳи Оли Сомон омад паёми Ваҳдат, Ба ёди Ҷоми Ҷам шуд лабрез ҷоми Ваҳдат. Бо осмон бипайваст овои рӯшани дил, Дар нури бомдоди

МО ҲАМХОНАЕМ

Ифтихорам буд, ки мо халки пурафсонаем, Бар сари мулки азизи худ ҳама парвонаем. Бингарӣ имрӯз машҳури ҷахон бо худкушӣ, Дар диёри хеш, эй ваҳ,

ДИЁРИ ВАҲДАТ

Гулхандаи мо баҳори Ваҳдат бошад, Лабхандаи мо нисори Ваҳдат бошад. Моем, ки дӯстдору ҳаст пешаи мо, Ин шева зи ифтихори Ваҳдат бошад. Дардест агар

Санои истиқлол

Хумоюн бод итиқлоли тоҷик, Дили аз фахр молмоли тоҷик. Паёми сабз орад кафтари ишқ, Ба гӯши миллати хушфоли тоҷик. Ҷаҳони тоҷикон ранг дар ранг,

Дуруд

Эй ҳамватанон, ҷони ману ҷони шумо, Дасти талаби ман асту домони шумо. Наврӯзи нигоҳатон баҳорам орад, Рӯяд гули меҳр аз шабистони шумо. То омадани

НЕСТ БОД ҶАНГ

Дирӯз омад муждае Аз шаҳри Порижи қашанг: “Сулҳи ҷаҳон ёбад зафар, Гирем пеши роҳи ҷанг!” “Ҷанги ҷаҳон нест бод!”- Бишнид гӯши осмон, Асло намехоҳем

МО ҶАВОНИИ ҶАҲОНЕМ

Ҷумла як тан гашта мо бархостем, Баҳри ҳифзи навҷавони ҷаҳон. Ҷумла як тан гашта, мо бархостем, То намонад ҷангро ному нишон. Дӯст медорем ом

СУХАНИ МАРДУМОНИ ОДДӢ

Ҷаҳонгирон боз ҳам ҷанг мехоҳанд, Аз шараф безоранд, нанг мехоҳанд. Мушти ҳамдастӣ маҳкамтар, ёрон! Ин сангҳои ваҳшӣ санг мехоҳанд.   Мо ҳама дорем ишқи

САНАДИ СУЛҲРО ИМЗО МЕКУНЕМ!

Мо пайравони афкори Ленин, Халқи шӯравӣ, халқи боидрок, Чун замини Сталинградро Аз бадхоҳи нопок мекардем пок, Он дам к-аз хуррам диёри Ленин Хасмро мерӯфтем

ДӯСТӣ

Обу  ҳовову  хоку  дон Ҳастанд ба хама  меҳрубон, Варни зи  хоки  нам чӣ  сон Дон ба ҳавас сар мекашад? Шӯре  наяндозад агар Меҳри замин, 

ШЕЪРИ УЗБЕКИ «ҚАРДОШ  ЭЛЛАР» 

Оламда бор шодликлару завку сафо дӯстликдан, Ҳаёт ширин, баланд иқбол, гӯзал дунё дӯстликдан. Дӯсти – шоди, дӯсти – ривоҷ, дӯсти – хотирҷамъи аст, Шуълаафшон