Шеъри Шабнам

Эй фарши бӯйи сунбули зулфат димоғҳо,
Помоли шабнами гули рӯйи то боғҳо.
Имшаб биё ба кулбаам, эй рашки бӯстон,
К-аз равғани гул аст лаболаб чароғҳо.
Номам миёни сӯхтагон то баланд шуд,
Худро ба лолазор кашиданд доғҳо,
З-он ёри хонагӣ хабаре ҳеҷ кас нагуфт,
Лабрез шуд зи обила пойи суроғҳо.
Имрӯз баски рехтаи хуни булбулон ,
Барбаста шуд ба халқ раҳи кӯчабоғҳо,
Дар Офтоб сӯхта гаштанд қумриён,
Бар сояҳои сарв нишастанд зоғҳо.
Дар ҳеҷ дил намонд ғами ишқ, Сайидо,
Шуд пир дар хаёли ҷавонон димоғҳо.

Facebooktwittergoogle_plusredditpinterestlinkedinmail
Close