Ашӯр Сафар Архив

Восита

Ҳасрат, эй дил,_к-аз давидан сӯхтам, Дарсп мансабҷӯӣ то омӯхтам. Пеши ин рафтам, давидам сӯи оп, Роз бикшуда, ҷавоб андӯхтам. Шуд яке восита, гуфт: «Осуда

Сазои Хушомадхӯҷа

Хонаро тасфонда шабҳои дароз, Давра ороянд, бикшоянд роз. Якта-якта яъне ғайбат сар кунанд Байнашон бошӣ, ду гӯшат кар кунанд. Гӯяд он, ки буд як

ХИЗМАТИ ХИРСОНА

Хизмати хирсонае дирӯз Қурбон карда монд Бандаро дар ҷои равғандор меҳмон карда Дар бубасту ҳалқаи занҷирро маҳкам намуд, Чуи гупаҳкоре маро аз чашм пинҳон

Вадхоҳ

Чашмҳо махмур аз кайфи шароб, Мечакад аз муйҳояш равганоб, Он чӣ мехоҳад, бигӯяд беҳиҷоб, Бо чунин минвол гардад ҳар куҷо. Пеши роҳам дӯш пайдо

ХЕШИИ РӮБОҲ БО ГУРГ

Аз адолат шер — шоҳи ҷонварон Гуфт: «Бо амру тақозои замон Дар миёни мо, вуҳушон, баъд аз ин Ҳеҷ гаҳ бояд набошад бухлу кин.

Дӯст

Аввал ту буди хайрхоҳ, Кардӣ ба чашми ҳақ нигоҳ. Вақти ту сарфи кор буд, Қори ту шӯҳратдор буд. Баъди ду-се маҳ лек ту Гаштӣ

ФОЛ

— Фолат бубинам, фоли ту Гуяд ҳама аҳволи ту. Бигзаштаат ёд оварад, Едат зи бунёд оварад. Аз ҳозират гап мезанад, Гапҳо зи матлаб мезанад.

БИРГАДИР

Турфа ҷое дар лаби ҷӯбор дорад биргадип Соябон аз беди кокулдор дорад биргадир^’ Зери паҳлӯяш ниҳода шаш қабат болишти Гирди худ се-чор хизматгор дорад

ҶАВОБИ ТАРСАКИ

«Се шабу се рӯз шуд, ки нест аз Рустам дарак», Рафт ин овоза мисли бод то гӯши фалак. Мардум андар ҷустуҷӯи вай шуда дар

НОЛАИ ДАРАХТОН

Дӯш будам аз миёни кучае ман раҳсипор, Як дарахтам гуфт ногаҳ аз канори ҷӯйбор: «Ҳоли моро бин, бародар, аз ҳақиқат рӯ натоб Арзи моро

ВЫГОВОР

Вақте шудам сардори кор, Рафтам зи худ беихтиёр. Саҳву хато дар кори ман Чун мӯи сар шуд бешумор. Маҳсули корам як ба як Тақдир

Дар Ёд!

Қасе гуфтам, ки бигзораш, бурун рав, Тавонн гар, ба назди Сарнигун рав. Адолат дораду одам бувад ӯ, Саховат дораду ҳотам бувад ӯ. Шудам з-ин