Убайд Раҷаб Архив

НОТАРС Чӣ СОН ШАВАД ӯ

Аз  навда  дав-дав ояд, Парво  накунад  зи  роҳи  нобоб, Тарсанд  ки  ҳеҷ  нест,  санҷоб Дар  шохи  дарахт  меравад  хоб. Тозон-тозон  катори  модар Оҳубар  мерасад

АЗ СИДҚИ ДИЛ

Тарсу наям, аз тарси ҷон Дар дил маро набвад нишон, Бовар надорӣ гар, бикун Ҳар вақт хоҳи имтиҳон. Аз тайи роҳи дури дур Ҳаргиз

РӯБОҲ ВА ЛАКЛАК

Дармонд  устухоне Андар   гулӯи  рӯбоҳ, Бар назди Лаклакомад Бубоҳаки  мададхоҳ. Чун дид  Лаклаки  пир Рӯбоҳи  ашкрезон, Биншонд рӯйи ккурсӣ, Бо  шавқ гашт  пурсоон: —

ХОНА -ПУРИ ДОНА

Мӯрча рӯзи тамом Бар кашон-кашон кард, Аз субҳ то дами шом Пур хамаро зи дон кард. Дон разқи хонадон аст, Серӣ зи рӯйи дон

СӯҲБАТИ СОМОН БО ОРУИ АСАЛ

Ору, ору, эй ору, Сахту сангин кори ту, Аз баҳри андаке шаҳд Рӯзе гӯл мекун бӯ. Умре овора ҳастӣ, Сар сону саргардонӣ Оё ҳама

АЗ СИДҚИ ДИЛ

Тарсу наям тарси ҷон Дар дил маро набвад нишон, Бовар надорӣ гар, бикун Ҳар вақти хоҳӣ имтиҳон. Аз тайи роҳи дури дур Ҳаргиз натобат

БЕ БОЛУ ПАР ПАР МЕЗАНАД

Дар ҷойи биншастаам, Аммо савон ҳастам равон, Бе болу пар пар мезанад Байни за замину осмон. Аз рӯйи ҷӯ кард гузар, Кардам гузар аз

САБЗАДЕҲ

Офтоб аз теға чун сар мекашад, Те аз сар зар банд бар сар мекашад, Сабзадеҳ бо ташнаҳолии зиёд Нурро пеш аз ҳама дармекашад. Хона-

КИ, БИГӯ?

Аз роҳи танг, Аз мағзи санг, Пеш ояд об, Монад қафо роҳи азоб. Роҳе камее ин роҳ нет. Ку, ту бигӯ, Эй дӯстрӯ, К-ин

ГУНОҲИ КИСТ?

Ниҳоли сабзи раҳо канад, Ба сардӣ рӯйи  раҳ афканд. Кӣ канд онро? Худи Исо Ва ё  дастони  Исо канд? Қадам Исо аз гулзор,, Даги

БОЗ ОМАД ТАМУЗ

Паро агар монӣ ба хоб, Сӯзад  кафи  по намарӯз, Хомӣ сакун, аз ҷой хез, Боз омад айёми тамуз. Тафсид монанди танӯр Домони дашту руйи

ХУРСАНДӣ

Сабҳи сафо бар рӯйи мо Рӯ тарзи дигар боз кард, Монанди  нуре сӯйи мо Мурғи фараҳ парвоз кард. Дар мисли шаб пӯшида буд, Чун

УҚОБ

Дар осмон пар мезанад, Бар осмон  сар  мезанад. Аммо ду чашми тезбин Бо меҳр дӯзад  бар замин. Хоҳад,  ки бинад  хубтар Рӯйи диёри гулбасар,

ЗЕБӣ

Зебӣ  дар  гӯшаи боғ, Бинмояш он ҷо суроғ. Зебӣ дар тори  дарахт, Кам кунад  бори дарахт. Боғе калонаш кобияш Осон намеёбияш. Гуфти ман бефиреб

АБРИ ГУЗАР

Абри гузар, Тез, тез Машав перешон. Вақти саҳар Хез, хез Оби фаравон Сабзаи тар, Хез, хез Аз пайи борон Боди саҳар, Без, без Атрии

ҒЕЛОН БАРОМАД ОФТОБ

Ғелон баромад офтоб Болои боғи рӯйи шах, Дар зери пояш хоки гарм, Ташти зар андар тори сар. Аз санг бар саге сабук Ҳамчун ғизоле

СУРЕ БА ПО ШУД

Гампус  хеле кор кард, Болои тал  шудгор  кард. Ҳамсояҳо шодонд шуданд, Ҳар сӯ ҳама тозон  шуданд. Хон  сӯзанак наздаш кушод, На сӯзанак наздаш ниҳод.

АЛЛАЁ, АЛЛА!

Хоб омаду хоб омад, Хоб аз лаби об омад Бо нури моҳтоб омад, Аллаё, алла, алла! Аллаё, алла, алла! Каҷпо хобид, Гургага раҳпо хобид,

БӯСАИ ОФТОБ

Хоки беҷони ҷон гарифт, Зеб кӯҳистон гирифт, Буса зад чун офтоб. Гандуму ҷав сар кашид, Тоҷи нав аз сари кашид, Бӯсаи зад чун офтоб.

РАФТА НАЗДИ БОБОЯМ

Давидему давидем, Нимарӯзӣ расида, Деҳи бобома дидам, Акси онро кашидам. Кӯҳи деҳа пурарча, Заминаш парча-парча. Обаш шаффофи шаффоф, Осмонаш софи чоф. Хонаҳояш зири шах,

БАРОИ Чӣ?

Аз саволи беҷавоб Калам  омад ба дард: Барои чӣ сабза сабз? Боҳ барои чӣ зард? Хок сусту мулоим Санг барои чи сахт? Барои чӣ хам

МАКТАБИ МО

Ба тори кӯҳу бар домони саҳро, Ба оғуши деҳу шаҳри дилоро, Ба сӯйи чашмаву рӯди мусаффо, Ба ҳар ҷое, ки таътил бурд моро, Ту

МЕҒ

Аз хобу хобу хобу хоб Дилгир шуд бисёр меғ, Чун баст  чашми офтоб, Пӯшид чун рӯйи ситеғ.   Як ҳафта  меғ ашке фишонд, Як

ҲАСТ? НЕСТ!

Роҳи дарози хонаро, Ору намегирад хато. Бар лонааш бе иштибоҳ Лаклак бипӯям  рост  роҳ. Гунҷишк  сӯйи лонааш, Санҷоб сӯйи хонааш, Харӯш сӯйи ҷойи худ

МУАЛЛИМИ МО

Субҳи дилафрӯз Бархезад аз хоб, Чун рӯ намояд Меҳри ҷаҳонтоб Дар саҳни  мактаб, Дар боғе гулпӯш, Моро би гирад Бо меҳри оғӯш- Муаллими мо!

ОСТОНА

Аз домани дар Сар мешавад кӯҳ, Кӯҳе ки сабз аст Бо бурси анбӯҳ. Аз пушти он кӯҳ Кӯҳест дигар, Кӯҳе, ки дорад Сад чашма

ХОЛАИ ГУЛРЕЗ

Раҳ мегузорад дастгоҳ Пешу қофо, Пешу қафо, Резад паёпай рӯйи роҳ Гул бесадо, Гул бесадо. Аз остон то осмон Гул ранг-ранг Гул  ранг-ранг Фабрика

ХОНИ ЕҲСОН

Бо ханада рӯйи худ тофт Хуршеди   тирамоҳон, Тасфири дигаре ёфт Маҳбуб тоҷикистон.   Русхора шуст дар нур Себу анори хушбӯ, Рӯ тоза кард бодом

ЗИМИСТОН

Ҳавои сард омад, ҷӯй ях баст, фарози кӯҳоро абр пӯшид. Шамоли тунд аз машриқ  хурӯшид, Ба рӯйи бому дарҳо барф биншаст. Ба ҷойи зӯзҳои

ОБМОН

Сар лучу даст луч, Беле ба каф дорад гузар, Ташти сар андар тори сар Аз санг бар санге сабуг Ҳамчун ғизоле мепарад, Ҷуйи ба

ТАҒОБИЁРАК

Бар рӯйи каф омад маро Бо бӯйи гул, бо бӯйи  хор, Гуфтам: — Пари худро кушо, Рав, рав тағоямро биёр.   То нӯги дастам

ТОҶИК АСТАМ

Тоҷик  астам, Тоҷик астам, Рези санги кӯҳсорам, Бо замини камзаминам Ноз дорам , Фахр дорам.   Тоҷик атсам, Тоҷдорам, Тоҷи манн кӯҳи баланд аст,

БАҲОР КӯЧ БАСТ

Бо ханда бигзашт офтоб Аз теғи қӯҳи нӯқратоб. Бар кӯйи бераҳ раҳ кушод, Гармӣ ба оби сард   дод. Вақте ки  аз саҳро гузашт, Гулранг  

ГУЛИ ГУЛҲО

Аз ёна гул овардем, Дудона гул овардем, Баҳри қабул овардам, Гули гулҳо  сияҳгӯш. Гули баҳор омада, Муждаи кор омада, Баҳри нисо омада, Гули гулҳо

ТУРО МО ЁД КАРДЕМ

Тути  балххи рӯйи раҳ пӯхт, Зарбандан дашту даман шуд, Ранги худ олу бадал карб, Сурх ҳамчун бадани ман  шуд. Гандуму ҷав шд тилой, Пуштаву

МОДАРАМ АЗ КОР ОМАД

Модарам аз кор омад, Монда шудасту хаста. Мехоҳад ки дам  гирад Дар кунҷи кат нишаста. Ку-ку мегӯ пеши дар, Мурғаки  шилшилапо! Ав-ав накун ин

Кӣ хастар мешавад

Миён маҳкам бубаста Побел мекунад Исо, Рӯйи курсӣ  нишаста Гап  мефурӯшад Мӯсо.   Дона –дона  мешорад Арақ аз рӯйи Исо, Майли ёрӣ надорад Бо

Чаро?

Танам дарде надорад, Дастаму поям баҷо, Мехоҳам, коре кунам, Наметавонам, чаро?   Ҳавлиро бояд рӯбам, Шӯям фарши хонаро, Аммо наметаонам, Хушам  наояд,   чаро?  

Холаи Гаҳвар

  Зани боҳунар Холаи  Гаҳвар, Каси мӯьтабар Холаи Гаҳвар.   Ҷон асту  ҷигар Холаи Гаҳвар, Яктои гӯзар Холаи Гаҳвар.   Машғули  кор  аст Аз

ЧИСТОНҲО

Чистонҳо он ки монанд мушт Ҳам  нарм асту ҳам дуруcт, Бораш ҳамеша хор аст, Хораш ҳамеша дар пушт? (хорпушт)   Баста даҳони танӯр ,

ГУМКАРДАРО ЁБАД АСО?

—  Касро мадеҳ беҳуда ғам, Боз о, рафтӣ қалам? -Ҳаргиз  маҷӯ, аз хона раафт, Дар  нӯлаки бедона  рафт. —  Рустӣ куҷо, эй дафтарам, Рафтӣ

ЗИМИСТОН ДАР КӯҲИСТОН

Фавҷи нуқраболи   барф Сӯйи кӯҳистон омад, Бо як шитобу шигарф Фасли зимистон омад.   Дар кӯҳистон ба чӯпон Соати имтиҳон шуд, Бояд гирад имтиҳон,

МАГАР МАН КАЛОН ШУДАМ А?

Дирӯз руйи  роҳам? Ҳарон чӣ буд,  дигар буд, Имрӯз дар нигоҳам Чаро ҳама дигар шуд? Чаро саҳар ин қадар Тозау тар аст имрӯз? Саҳаре

МАНУ ҶУРАҲОИ МАН

Мону   ҷураҳои ман Як деҳа  пур астем, Ману  ҷураҳои манн Хурдони  чирадастем.   Ҷое,   ки ҷойи  ёрист, Ҷойи мо бошад  он ҷо, Хурд магӯ,  

ЧАРОҒ

Рӯйи  ҷӯ, Сари кӯча, Боло дари кӯча, Сӯйи соҳил Сӯйи  боғ, Монд акоямм чароғ. Кӯчаи пур-пури  санг, Кӯчаи торику танг, Кӯчаи  пурчангу дуд, Нӯрони 

АРЧА

Бар арча нигар,  ситода  масрур Дар теғаи  кӯҳӣ осмонрас, Чун   мӯрии    боми хонаи аз дур Тобад  ҳама дам ба дида касс.   Ба қатраи

ДЕҲИ МО ҶОЙИ КОР АСТ

Деҳа надорад ором Аз  субҳ  то дари шом. Кори деҳа бисур аст, Дасти  ҳама бакор  аст: Яке  сӯйи пуштаҳо Рамара  барад чаро; Об яке 

ХОНАҲОИ ДЕҲИ МО

Бо хондаи офтоб Деҳа мехезад аз  хоб. Дарҳояш    чун  шавад  боз, Пур  мешавад    аз овоз. Дар  синаи   танги  кӯҳ бинӣ дунё  шӯкуҳ. Хонаҳо  пасту 

МУШКИЛ БУВАД?

Худ  аст,  агар  чӯпони  шавӣ, Пайванди  кӯҳистон шавӣ. Аз пуштае   бар   бар пуштае Пушти рама  гардон  шавӣ. Дар  соҳиле,   дар   теғаи Шаб  монию  меҳмон 

ДӯСТӣ

Обу  ҳовову  хоку  дон Ҳастанд ба хама  меҳрубон, Варни зи  хоки  нам чӣ  сон Дон ба ҳавас сар мекашад? Шӯре  наяндозад агар Меҳри замин, 

АЗ ОНИ ТУСТ, АЗ ОНИ МАН

Мову  ту  чун   ду  марди ток Парвардаи  ин   обу  хок. Ин оби  соф,    ин   хоки  пок, Аз  они туст, аз  они  ту   мат, Ҷони 

МОДАРАМ

— Маро саҳар кӣ хезонд? — Модарам! — Кӣ суйи оби ҷӯ хонд? — Модарам! — Кӣ майда бофт мӯям? — Модарам! — Кӣ